Przeczytałem ostatnio kolejną książkę. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.

Wdrożyłem:

1. Prowadzę mój dziennik z pomysłami. Jest to m.in. seria wpisów: 10 pomysłów na.

Notatki:

Poszukiwanie pomysłu zacznij od zastanowienia się, jaki jest cel poszukiwań, jaki problem chcesz rozwiązać, po co to robisz, jakie są ograniczenia związane z pomysłem, problemem i możliwym rozwiązaniem.

Przyjmij odpowiednie nastawienie: podejdź optymistycznie do problemu, uwierz w siebie oraz swoją kreatywność, bądź przekonany, że jesteś w stanie znaleźć dobre rozwiązanie.

Podczas szukania pomysłów możesz trafić na różne blokady, np. ograniczające otoczenie, konformizm, strach przed porażką, pasywność, brak wiary w siebie, zmęczenie, myślenie jednotorowe, brak nowych bodźców, brak potrzeby znalezienia rozwiązania, słaby nastrój, brak pewności siebie.

Skorzystaj z techniki wizualizacji. Pomaga ona znaleźć rozwiązanie oraz zwiększyć motywację. Wyobraź sobie siebie, gdy odnosisz sukces w poszukiwaniach świetnego pomysłu, wyobraź sobie kogoś, kto korzysta z wymyślonego przez Ciebie produktu.

Możesz pomóc sobie w znajdowaniu lepszych pomysłów, robiąc:

• Ustalać terminy poszczególnych kroków (generowania pomysłów, oceniania, zatwierdzania, wdrażania w życie, testowania, weryfikowania).
• Zmieniać otoczenia.
• Zajmować się czymś innym, aby przestać myśleć o głównym problemie.
• Przestać całkiem myśleć, aby mózg mógł odpocząć, np. drzemka, prysznic.
• Udoskonalić otoczenie — przyjąć lepszą postawę, włączyć muzykę pobudzającą kreatywność.
• Usunąć negatywne wpływy i krępujące myśli.
• Poruszać się i poćwiczyć.
• Wyjść na spacer i zaczerpnąć świeżego powietrza.
• Rozejrzeć się po swoim otoczeniu w poszukiwaniu inspiracji.
• Porozmawiać z innymi ludźmi.
• Poszukać informacji w książkach, kursach, internecie, prasie branżowej.
• Zaprezentować komuś swój pomysł, aby mógł go ulepszyć.
• Odwiedzić targi branżowe.
• Czytać książki science-fiction.
• Prowadzić prywatny dziennik z pomysłami — regularnie go wypełniać i przeglądać.
• Wykorzystywać cudze pomysły.

Możesz skorzystać z technik pomagających generować nowe pomysły:

• Układanka: wybierasz kilka tematów, np. ludzie, działania, przedmioty, miejsca, potem generujesz kilka słów z każdego tematu i układasz zdanie, losując po jednym słowie z każdego tematu. Oceniasz zdanie i wymieniasz jedno słowo z niego na inne z danego tematu. Robisz to do momentu, aż zdanie uznasz za świetny pomysł. Możesz do tematów dokładać więcej słów.
• Zabawa słowami — mieszasz część jednego pomysłu z częścią drugiego i tym sposobem generujesz trzeci pomysł.
• Mapa myśli — tworzysz mapy myśli poprzez budowanie łańcuchów skojarzeń.
• Granica bólu — generujesz nowe pomysły, gdy jesteś już bardzo zmęczony.
• Analogia — szukasz w innych obszarach podobnego problemu i adaptujesz z niego rozwiązanie, np. samolot — ptak.
• Technika tapety — bierzesz naprawdę duży kawałek papieru i wypisujesz na nim pomysły i skojarzenia.
• Małe rozwiązania — starasz się rozwiązać duży problem za pomocą małego rozwiązania, np. klientów skarżących się na wolną windę można zadowolić umieszczając w windzie lustra i mapy okolicy oraz inne ciekawostki.
• Twój bohater — można poznać jakieś rozwiązanie również naszego problemu, który został wymyślony przez nasz autorytet. Następnie należy przypominać sobie (np. ustawić zdjęcie naszego autorytetu w widocznym miejscu) i wykorzystywać to rozwiązanie w praktyce, np. sposób na zabranie się do pisania książki.

Wszystkie posty związane z książkowymi wdrożeniami:

Źródła

Obraz główny

• https://www.pexels.com/photo/blue-and-purple-color-pencils-159825/

Materiały

• Bądź kreatywny i pomysłowy — Barrie Hawkins

Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając z powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.

Przeczytałem ostatnio kolejną książkę. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.

Wdrożyłem:

1. Staram się być zmieniaczem, aby świat musiał się adaptować do moich zmian, a nie ja do jego.

Notatki:

Scott Adams przepracował w korporacji wiele lat. W zabawny sposób przedstawia absurdy pracy w takich firmach. Większość książki skupiona jest właśnie na krytyce korporacji oraz sposobach, jak wykorzystać absurdy firm dla swoich korzyści. Poniżej przedstawiam moje notatki z najciekawszych fragmentów tej książki oraz idealną firmę zaproponowaną przez autora.

Racjonalność

W większości nie jesteśmy racjonalni. Podejmujemy jakąś decyzję pod wpływem emocji, intuicji i przeczuć, a dopiero później tworzymy dla niej racjonalne wytłumaczenie. Tak samo postępujemy w kontekście naszych przekonań. Mamy je prawie na każdy temat. Konsumując nową treść na ten temat, utwierdzamy się we własnym przekonaniu, gdy znajdujemy argumenty potwierdzające nasze przekonanie. Argumenty podważające traktujemy jako błędy, kłamstwa lub udajemy, że w ogóle nie istnieją. Bardzo ciężko jest zmienić nasze przekonania, ponieważ nie jesteśmy racjonalni. Bardzo łatwo nami manipulować, ponieważ decydujemy na podstawie uczuć. Nie ma sensu oczekiwać, że inni są racjonalni, skoro sami też nie jesteśmy. Wszyscy jesteśmy idiotami. Pamiętajmy o tym na każdym kroku.

Awansowanie

Kiedyś w awansowaniu ludzi popularna była zasada Petera: Awansowani są zdolni fachowcy, aż do wprowadzenia ich na poziom niekompetencji.

Obecnie stosowana jest zasada Dilberta: Najgorsi pracownicy są regularnie awansowani tam, gdzie mogą spowodować najmniej szkód, to znaczy — do dyrekcji. Wartościowi pracownicy zostają na najniższych szczeblach, ponieważ tam są najbardziej potrzebni.

Iluzje

W celu uszczęśliwienia ludzi wystarczy dać im iluzję, że podejmują decyzję i biorą w tym udział. Jest to podstawą demokracji.

Adaptacja do zmian

Świat pędzi coraz szybciej i zmienia się coraz szybciej. Musimy się do niego ciągle przystosowywać. Jest to trudne i męczące. Możemy trochę odwrócić ten stan rzeczy i samemu wprowadzać zmiany. Stańmy się zmieniaczem świata. Tym sposobem świat, nasza konkurencja, otoczenie będzie się musiało przystosować do zmian, które my wprowadziliśmy. Nam będzie łatwo się przystosować, bo znamy dokładnie, na czym polega zmiana i wprowadzamy ją w momencie, gdy jesteśmy na nią przygotowani.

Eksperyment — ciągłe przerywanie

Pracujemy i żyjemy w środowisku, w którym mamy pełno zakłóceń. Co chwilę odzywa się nasz telefon, bo przychodzi SMS, powiadomienie z FB, Instagrama, Twittera. My sami, zamiast skupić się na pracy, zagadujemy współpracowników, sprawdzamy co chwila skrzynkę z e-mailami i masę innych rzeczy. Nasze wnuki nie uwierzą, że nasza praca mogła tak wyglądać. Pomyślą sobie, że ktoś eksperymentował na ludziach, na nas.

Nowy model firmy doskonałej: WO5

Scott Adams przez całą książkę narzeka na obecne firmy. Na szczęście, w ostatnim rozdziale przedstawia model firmy doskonałej.

Cel firmy

Celem firmy jest osiągnięcie maksymalnej wydajności pracowników. Najlepsze produkty są zazwyczaj dziełem najwydajniejszych pracowników i zespołów.

Kultura firmy

Kultura firmy zorientowana jest na maksymalną efektowność. Pracownicy skupieni są na byciu świeżym, wypoczętym, szczęśliwym i efektywnym. Nie mogą być związani ograniczeniami. Należy wyznaczyć im cel oraz dać ogromną swobodę do jego realizacji.

Sprawy pierwszorzędne

Wszyscy w firmie wiedzą, co ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia sukcesu. Wszyscy znają dobrze priorytety i na nich się skupiają. Sprawy drugorzędne są ucinane i minimalizowane. Należy skupić się na sprawach zasadniczych (ludzie i produkty): zwiększać wydajność pracowników oraz atrakcyjność produktów.

WO5 – Wyjście o 5

Nazwa firmy — Wyjście o 5 – jest elementem kultury. Wszyscy muszą dobrze wykonywać swoje obowiązki. Jeżeli robią to do 17:00, to traktowane jest to jako wzorowe zachowanie. Osoby robiące nadgodziny uważane są za niekompetentne, ponieważ do wykonania swoich obowiązków potrzebują więcej czasu, niż powinni. Są oni nieproduktywni. Firma proponuję zmniejszanie czasu poświęcanego pracy, przy zachowaniu tej samej produktywności.

Podstawowe założenia WO5

Firma WO5 opiera się na zasadach:

• Szczęśliwy pracownik jest wydajniejszy i bardziej twórczy niż nieszczęśliwy.
• Firma nie jest w stanie w nieskończoność uszczęśliwiać pracowników. Więcej szczęścia mogą oni znaleźć poza firmą.
• Przeciętny pracownik jest w stanie być skupionym i produktywnym intelektualnie tylko kilka godzin.
• Pracownicy wiedzą, w jaki sposób skondensować pracę, aby zmieścić się w ograniczonym czasie.
• W nagrodę za zwiększenie produktywności pracownicy mogą wcześniej wyjść z pracy.
• Łatwiej jest wpłynąć negatywnie na poczucie szczęścia pracowników i ich kreatywność, niż pozytywnie, dlatego lepiej nie starać się na to wpływać (nie narzucać odgórnie zespołów jakości, kół kreatywności, etc.).

Zadania kierownika

1. Usuwać złych pracowników.
2. Zapewniać codzienną naukę wszystkich pracowników.
3. Pobudzać chęć rozwoju.
4. Uczyć pracowników efektywności.

Usuwać złych pracowników

Kierownik powinien usuwać pracowników wysysających siły: obijających się, aroganckich, niepracujących zespołowo, obrzydzających pracę, narzekających, leniwych, niechcących się rozwijać, wstrzymujących rozwój.

Zapewniać codzienną naukę wszystkich pracowników

Kierownik powinien sprawiać, że codziennie wszyscy pracownicy będą się uczyli czegoś nowego. Idealnie, gdyby pracownicy uczyli się czegoś przydatnego w pracy, ale najważniejsze jest, aby codziennie się czegoś uczyli. Większa wiedza i bardziej wyćwiczony mózg sprawia, że pracownicy są efektywniejsi. Uczenie daje satysfakcję, dodaje energii oraz pewności siebie. Kierownik powinien:

1. Popierać każdą prośbę o szkolenie.
2. Dzielić się swoją wiedzą i zachęcać do tego innych.
3. Rozbudowywać firmową biblioteczkę o książki, czasopisma branżowe, kursy, audiobooki, podcasty.
4. Zapewniać swobodny dostęp do najlepszego oprogramowania i internetu.
5. Popierać eksperymentowanie i popełnianie błędów (o ile błąd nie jest zbyt kosztowny), ponieważ ludzie najlepiej uczą się na własnych błędach.
6. Ustanowić uczenie się jako obowiązek każdego pracownika.
7. Nagradzać naukę, rozwój oraz dzielenie się wiedzą.

Pobudzać chęć rozwoju

Kierownik powinien budować środowisko ciągłej ciekawości oraz chęci zdobywania wiedzy na wszystkich poziomach (nawet drobnych).

Uczyć pracowników efektywności

Kierownik powinien uczyć bycia efektywnym, dawać przykład oraz wzmacniać pozytywne postawy, np.:

1. Planować pracę twórczą rano, a rutynową później (w tym spotkania).
2. Podważać zasadność każdego ze spotkań.
3. Robić tylko krótkie spotkania.
4. Nagradzać klarowność i zwięzłość.
5. Ucinać miałkie pomysły i niezwiązane z działaniami istotnymi dla firmy.
6. Sprawnie załatwiać drobne sprawy.

Wszystkie posty związane z książkowymi wdrożeniami:

Źródła

Obraz główny

• https://www.pexels.com/photo/party-glass-architecture-windows-34092/

Materiały

• Zasada Dilberta. Szefowie, zebrania, fanaberie dyrekcji i inne plagi widziane z biurowej zagródki — Scott Adams

Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając z powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.

Przeczytałem ostatnio kolejną książkę. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.

Wdrożyłem:

1. Określam w swoim życiu i działaniach misję oraz wizję.
2. Poprawiam kompetencje porywania ludzi do pozytywnego działania.

Książkę możesz kupić tutaj:

• https://chodnikliteracki.pl (*)
• https://www.inbook.pl (*)

Notatki:

Istotnym elementem przewagi konkurencyjnej Starbucksa jest niepowtarzalne doświadczenie, jakiego doświadczają klienci podczas transakcji i więź emocjonalna. W czasie rozwoju firmy i optymalizowaniu kawiarni ten element został zagubiony. Warto jest podczas rozwoju firmy nie zapominać o jej wartościach i jej filarach. Zachowanie równowagi pomiędzy wartościami i finansami organizacji jest, zdaniem Howarda Schultza, wyznacznikiem sukcesu.

Wartości Starbucksa to stanowiące jego fundamenty:

• Szacunek i godność.
• Pasja i radość.
• Empatia, poczucie wspólnoty i odpowiedzialności.
• Autentyczność.

Założyciel firmy ma indywidualne spojrzenie na swoją firmę. Z perspektywy założyciela widzi ją całkiem inaczej niż z perspektywy zawodowego kierownika (dyrektora, prezesa).

Starbucks w 2008 roku przechodził duży kryzys (tak samo, jak reszta świata). W celu poradzenia sobie z nim stworzył Program transformacji. Jako aspirację do wdrożenia programu określił: Jak stać się trwałą, wielką firmą, jedną z najbardziej rozpoznawalnych oraz szanowanych marek na świecie, inspirującą miliony ludzi.

Misją Starbucksa jest: Inspirować i rozwijać ludzi. W każdej chwili: jeden człowiek, jedna kawa, jedno miejsce.

Zarząd został stworzony w celu kontrolowania, czy firma jest dobrze zarządzana, a nie w celu kierowania organizacją. Członkowie zarządu powinni mieć ogromne doświadczenie, być w stanie udzielać przejrzystych wskazówek jako osoby z zewnątrz firmy oraz motywować kierownictwo do podejmowania wyzwań. Dyrektorzy powinni tak samo często przekazywać zarządowi dobre, jak i złe wiadomości. CEO powinien traktować słowa zarządu jako rekomendacje, a nie polecenia. Powinien jednak brać je na poważnie pod uwagę. Wybranie właściwych ludzi ma ogromne znaczenie na sukces przedsięwzięcia.

Kluczem dobrego zarządzania ludźmi może być wymaganie od nich więcej, niż sami myślą, że są w stanie z siebie dać, ale nie żądając od nich niczego, co przekraczałoby ich możliwości. Istotą przywództwa może być umiejętne podejmowanie właściwych decyzji w ciemno, na podstawie własnej wiedzy i mądrości oraz skupiając się na nadrzędnym celu. Niezachwiane przekonanie co do kierunku zmierzania firmy oraz umiejętność porwania ludzi za sobą to umiejętności, które powinien posiadać dobry przywódca.

Zarządzanie Lean było techniką, która pozwoliła Starbucksowi przezwyciężyć kryzys. Zachęcano partnerów do poczucia, że są współwłaścicielami kawiarni i działali jak niezależni przedsiębiorcy. Zarządzanie Lean było wyzwaniem dla kierownictwa, ponieważ musieli znaleźć równowagę między daniem partnerom większej niezależności i kontrolowaniem spełniania standardów.

Książkę możesz kupić tutaj:

• https://chodnikliteracki.pl (*)
• https://www.inbook.pl (*)

Wszystkie posty związane z książkowymi wdrożeniami:

Źródła

Obraz główny

• https://www.pexels.com/photo/beverage-breakfast-brewed-coffee-caffeine-374885/

Materiały

• Starbucks. Sztuka wyciągania wniosków z porażek, czyli rewolucyjny przepis Schultza na wielki sukces — Howard Schultz z Joanne Gordon

Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając z powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.

Przeczytałem ostatnio kolejną książkę. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.

Wdrożyłem:

1. Zauważam, że czymś innym przedmiot jest w realnym świecie, czymś innym w mojej głowie (a jeszcze czymś innym w głowach innych).

Notatki:

Część badaczy uważa, że listy (wszystkie lub wybrane) nie są dziełem Platona lub zostały źle przepisane (niekoniecznie celowo).

Pisarze chrześcijańscy oraz neoplatońscy również omawiają listy Platona (skupiając się na tajemniczych, religijną mistyką owianą fragmentach).

Listy skupiają się na zorganizowaniu życia politycznego na rozumnych i zdrowych podstawach. Poznanie tych podstaw możliwe jest tylko przez dogłębne zrozumienie niezmiennego (a czy taki w ogóle istnieje?) ładu i porządku wszechświata. Społeczeństwa mogą być jedynie szczęśliwe, jeżeli nawet w najdrobniejszych aspektach życia uwzględniana będzie prawdziwa hierarchia wartości (pochodząca z podstaw).

Platon często pisze o bogu i bogach. Pisze też, że (w dobrym państwie): prawo wszechmocne królowało ludziom, a nie ludzie władali prawami.

Ludzie, zdaniem Sokratesa, postępują źle, ponieważ nie wiedzą, co jest dobre. Motywem ludzkiego postępowania jest zdobywanie pomyślności i szczęścia. Niemniej jednak w imię tego „dobra” przedsięwzięte czyny przynoszą lub przyniosą ludziom zło i nieszczęście.

Przedstawienia przedmiotu składa się z następujących elementów:

1. Nazwa (koło).
2. Określenie (to, czego wszystkie punkty skrajne jednakowo są oddalone od środka).
3. Obraz (rysunek koła).
4. Wiedza o przedmiocie (wyobrażenie, umysłowe ujęcie, mniemanie o rzeczy).
5. Sam przedmiot.

Wszystkie posty związane z książkowymi wdrożeniami:

Źródła

Obraz główny

• https://www.pexels.com/photo/white-painted-papers-51343/

Materiały

• Listy — Platon

Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając z powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.

Przeczytałem ostatnio kolejną książkę. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.

Wdrożyłem:

1. Próbowanie zrozumieć poglądy innych ludzi (a czasem sprawienie, aby oni też się nad tym dogłębniej zastanowili) poprzez zadawanie im pytań o naturę rzeczy, proszenie o przedstawienie prostej definicji oraz pytanie, jak to się ma w takich a takich sytuacjach (wyjątkach).

Książkę możesz kupić tutaj:

• https://chodnikliteracki.pl (*)
• https://flowbooks.pl/ (*)
• https://www.inbook.pl (*)
• https://ksiegarnia.pwn.pl/ (*)
• https://www.matras.pl/ (*)
• https://www.nieprzeczytane.pl/ (*)
• https://www.profit24.pl/ (*)
• https://www.znak.com.pl/ (*)

Notatki:

Sokrates nie narzucał swojego zdania, lecz wydobywał zdania z ludzi. Przedstawiał potem swoje zdanie na dany temat. Było ono czasem akceptowane przez drugą osobę, a odpowiednio przedstawione sprawiało, że rozmówca uważał, że sam do niego doszedł.

Politycy, zdaniem Sokratesa, nie powinni być rzemieślnikami, lecz filozofami, którzy rozumieją swój fach i życie do głębi, do istoty rzeczy.

Sokrates podważał strach przed śmiercią. Uzasadniając to tym, że w sumie człowiek nie wie, co jest po śmierci. Podawał dwie powszechnie uznawane opcje:

1. Po śmierci nic nie ma — człowiek jest jak w nigdy i niczym niezakłóconym śnie, czyli błogim stanie.
2. Śmierć to przesiedlenie duszy do miejsca, gdzie są wszyscy umarli. Jest to miejsce, gdzie możemy spotkać się ze wszystkimi, których kochamy.

Moje przemyślenia:

1. Ludzie może wcale nie boją się śmierci, lecz tego, że stracą życie.
2. Ludzie boją się nieznanych rzeczy, a przez to, że nie wiadomo jest, co jest po śmierci, to boją się śmierci.
3. Opcja 1 – błogi i wieczny sen — jest dla mnie okropna. To nicość i bezwartościowe istnienie. Co w tym fajnego, że jest przyjemnie? Czy przyjemność jest drogą do szczęścia i spełnienia?
4. Opcja 2 – jeżeli są tam wszyscy zmarli, to są tam też i źli ludzie, są wszyscy, którzy za życia prowadzili wojny, dyskutowali, zabijali, kłócili się, dokuczali. Czy po śmierci oni zaczną zachowywać się inaczej i będzie się z nimi obcowało przyjemnie? Wątpię.

Książkę możesz kupić tutaj:

• https://chodnikliteracki.pl (*)
• https://flowbooks.pl/ (*)
• https://www.inbook.pl (*)
• https://ksiegarnia.pwn.pl/ (*)
• https://www.matras.pl/ (*)
• https://www.nieprzeczytane.pl/ (*)
• https://www.profit24.pl/ (*)
• https://www.znak.com.pl/ (*)

Wszystkie posty związane z książkowymi wdrożeniami:

Źródła

Obraz główny

• https://www.pexels.com/photo/woman-with-face-paint-with-pumpkin-3038246/

Materiały

• Eutyfron. Obrona. Kriton. — Platon

Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając z powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.

Przeczytałem ostatnio kolejną książkę. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.

Wdrożyłem:

1. Traktować rzeczy straszne (pomijam rzeczy mogące zabić, np. niebezpieczny pies, mam na myśli np. przemówienia publiczne) jako ciekawostki, próby sprawdzenia siebie i tej rzeczy.

Notatki:

Wyznacz cel lub kierunek, potem stwórz plan, a następnie wytrwale realizuj go.

Postaw na wartości: rzetelność, solidność i odpowiedzialność.

Traktuj porażki jako możliwości nauki. Wyciągaj z nich wnioski i przekuwaj w sukces (nie uzależniaj się od porażek).

Wyznaczaj małe i osiągalne cele, aby cały czas iść trochę do przodu (np. gdy skaczesz wzwyż 180 cm, to kolejny cel to 181 cm).

Rób tylko to, co jest słuszne.

Zadawaj sobie pytanie: Po co?

Wszystkie posty związane z książkowymi wdrożeniami:

Źródła

Obraz główny

• https://www.pexels.com/photo/photo-of-woman-riding-bicycle-3752928/

Materiały

• Prosta droga do sukcesu — Rafał Motriuk

Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając z powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.

Przeczytałem ostatnio kolejną książkę. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.

Wdrożyłem:

1. Mniej się bać, bo zazwyczaj nic nie robiąc, ryzykuję zmarnowanie mojego życia. Chcę więcej ryzykować i wykorzystywać okazje!
2. Znalezienie drugiego źródła dochodu.
3. Odpowiedziałem sobie na pytanie: Czy wolę pracować ciężko 2-5 lat na swój rachunek, czy 40 lat na czyjś? Oraz pomocnicze: Czy wolę pracować ciężko 40 lat na swój rachunek, czy 40 lat na czyjś?

Notatki:

Trzeba być ambitnym, kreatywnym, pracowitym, pozytywnie nastawionym, otwartym, mieć wizję przyszłości oraz naprawdę ciężko pracować na sukces. Należy szkolić pracowników. Należy inwestować swój czas wyłącznie w osoby poważne, ambitne i super zaangażowane. Używaj sam produktów swojej firmy, musisz je super poznać, dostosować do siebie. Wszyscy pracownicy muszą korzystać sami z siebie z produktów firmy, w której pracują. Jeżeli nie robią tego, mają jakiś powód. Ten powód to sposób na rozwój produktu. Sami powinniście być swoim najlepszym klientem.

Nie należy bać się krytyki, warto zbudować zespół i wytrwale budować biznes. Sukces wymaga zaangażowania się na 100% oraz dużo cierpliwości.

Ludzie nie podejmują decyzji na podstawie logiki, lecz przede wszystkim na uczuciach. Należy używać emocjonalnych argumentów.

Idealne przedsiębiorstwo

1. Działa i sprzedaje na całym świecie.
2. Produkty mają stały popyt.
3. Firma nie wymaga wielu pracowników.
4. Produkty odpowiadają stałym i codziennym potrzebom. Są jak najwyższej jakości oraz jak najtańsze.
5. Firma ma małe koszty stałe.
6. Produkty są oryginalne, trudne do skopiowania, ich zrobienie wymaga wiedzy eksperckiej.
7. Firma nie wymaga zamrożenie dużego kapitału na długi czas.
8. Firma obraca gotówką i nie ma kredytów.
9. Firma jest niezależne od przepisów państwowych lub innych.
10. Można łatwo przenieść firmę w inne miejsce (na świecie).
11. Firma angażuje w pełni intelektualnie (a nawet emocjonalnie) pracowników i klientów.

Wszystkie posty związane z książkowymi wdrożeniami:

Źródła

Obraz główny

• https://www.pexels.com/photo/low-section-of-man-against-sky-247851/

Materiały

• Twoja wolność finansowa. Poprzez Marketing przez sieć — Andre Blanchard

Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając z powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.

Przeczytałem ostatnio kolejną książkę. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.

Wdrożyłem:

1. Spróbować zwracać większą uwagę na marketing podczas moich prac.

Notatki:

Strategia marketingowa (ATOZD):

• A — autor — ciekawa historia autora.
• T — treść — nowe, lecz jednak trochę znajome treści.
• O — okładka — grafiki przykuwające uwagę.
• Z — zainteresowanie — pokazywanie zainteresowania produktem, mechanizmy: odliczanie, tajemnice, wpadki, robienie hałasu, przekazywanie podpowiedzi o losach bohaterów. Pokazywanie statystyk i dużych liczb: dzisiaj kupiło już milion osób.
• D — dostępność — można kupić produkt wszędzie, ale nie zawsze — ograniczone zasoby. Można zapisać się na listę oczekujących.

Kreując produkt, dobrze jest opowiadać o nim historię, dodawać trochę tajemnicy i sekretów oraz zaskakiwać odbiorcę.

Przykłady ciekawej formy literackiej w ulotkach reklamowych i ofertach pracy:

• Wydaje Wam się, że chcielibyście pracować w dziale Kontaktów z Mugolami?
• Czy masz w sobie to Coś, co jest potrzebne do Szkolenia Troli na Strażników?
• Czujesz, że nie dotrzymujesz kroku rozwojowi współczesnej magii? Zdarza ci się usprawiedliwiać, że nie wyszło ci najprostsze zaklęcie? Wykpiono twoje bezskuteczne wymachiwanie różdżką? WMIGUROK to zupełnie nowy, szybki, łatwy i absolutnie niezawodny sposób na poznanie współczesnej magii. Setki czarownic i czarodziejów skorzystało z dobrodziejstw tej nowej metody!

12 etapów budowania struktury filmu:

1. Zwykły świat.
2. Zapowiedź przygód.
3. Odmowa.
4. Spotkanie z mentorem.
5. Przekroczenie pierwszego progu.
6. Próby, sojusze, wrogowie.
7. Zbliżenie się do ukrytej jaskini.
8. Ciężka próba.
9. Nagroda.
10. Droga do domu.
11. Wskrzeszenie.
12. Powrót z eliksirem.

Wszystkie posty związane z książkowymi wdrożeniami:

Źródła

Obraz główny

• https://www.pexels.com/photo/scarf-and-eyeglasses-on-the-table-3151954/

Materiały

• Kreowanie Globalnej Marki. Magia Harry’ego Pottera — Stephen Brown

Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając z powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.