Ogólne wytyczne – powtórka

przez Karol Bocian | 8 lutego, 2020
0 komentarzy

Podczas nauki bardzo ważne jest, aby przypominać sobie poznaną wiedzę. Zapraszam Cię do powtórki materiału.

Przeczytaj jeszcze raz tekst: Ogólne wytyczne

Następnie wykorzystaj Metodę Testu zderzeniowego i podejdź do testu:

0%
7
Utworzono Przez Karol Bocian

Test - Ogólne wytyczne

Cześć!
Podaj proszę swoje imię i e-mail.
Jeżeli nie chcesz tego robić, możesz zrobić test jako nieznajomy. Kliknij po prostu strzałkę dalej 🙂

1 / 5

Jaki rodzaj wiedzy najlepiej jest przyswajać wieczorem?

2 / 5

Jaki jest zalecany czas drzemki?

3 / 5

Jakie metody są proponowane jako najlepsze?

4 / 5

Który etap ma największy wpływ na trwałość zapamiętywania?

5 / 5

Jaki rodzaj wiedzy najlepiej jest przyswajać rano?

Twój wynik to

Średni wynik to 63%

LinkedIn Facebook Twitter VKontakte
0%

Metanauka — proces DSSS Timothiego Ferrisa

przez Karol Bocian | 3 lipca, 2020
Jeden komentarz

Tim Ferris w książce ,,4 godziny, by zostać mistrzem nie tylko w kuchni. Totalny poradnik jak osiągać nieprzeciętne wyniki w dowolnej dziedzinie’’ poświęcił rozdział ,,Metanuakua’’ zagadnieniu skutecznego i efektywnego uczenia się. Przedstawił w nim swój proces uczenia się, który nazwał DSSS. Nazwa jest akronimem słów: Dekonstrukcja, Selekcja, Sekwencja i Stawka.

DSSS (Dekonstrukcja, Selekcja, Sekwencja, Stawka)

Proces DSSS jest metodą nauki wiedzy deklaratywnej (fakty i liczby, proceduralnej (działania) oraz hybrydowej. Jej istotnym zagadnieniem jest Minimalna Skuteczna Dawka (MSD), czyli minimalny wybór takich elementów, działań i bodźców, które dają pożądany efekt. To skrajne wartości mają ogromne znaczenie. Warto więc szukać ludzi, którzy w nietypowy i niekonwencjonalny sposób osiągnęli sukces, ponieważ mogą oni znać drogę na skróty, w pozytywnym tego słowa znaczeniu — mieć wytrych do swojego ciała i umysłu. Istotne jest to, czego się uczymy, a nie jak się uczymy. Bardzo przydatna jest tutaj zasada Pareto – 20 działań przynosi 80% efektów i na tych 20 procentach należy się skupiać, jeżeli chcemy osiągnąć coś szybko.

Muszę przyznać, że Tim w swojej nauce często ,,oszukuje system’’. Owszem, uczy się szybko np. języków i po takiej nauce jest w stanie dogadać się z innymi osobami w nowo poznanym języku. Nie wiem jednak, czy jest w stanie zdać test albo napisać dyktando. Proces DSSS składa się z czterech poniższych elementów.

Książkę możesz kupić tutaj:

Dekonstrukcja

Dekonstrukcja polega na podzieleniu wiedzy na jak najmniejsze fragmenty. Można skorzystać z poniższych narzędzi:

Redukcja

Należy rozłożyć temat na czynniki pierwsze i podstawowe. Jest je łatwiej zrozumieć, a następnie połączyć w całość.

Wywiad

Wywiad polega na zebraniu wiedzy z pomocą ekspertów. Najpierw należy znaleźć ekspertów, a następnie zadać im pytania:

  • Co jest najważniejsze w tym obszarze i jego nauce?
  • Co jest najmniej ważne w tym obszarze i jego nauce?
  • Co jest zbyteczne w tym obszarze i jego nauce?
  • Czego najbardziej brakuje amatorom?
  • Czego najbardziej brakuje profesjonalistom?
  • Gdybyś miał uczyć się tego od zera w 24 h / tydzień / miesiąc od zera, to jak byś podszedł do nauki? Czego byś się uczył, jak i w jakiej kolejności?
  • Jakie treningi są najbardziej zaskakujące i niesamowite, a przynoszą pozytywne rezultaty?
  • Czy szkoliłeś kogoś, jak i czy powtórzył Twoje osiągnięcia?
  • Co byś polecił, gdybyś miał uczyć się sam?
  • Jakie są najpoważniejsze błędy i mity?
  • Jakie kursy/ książki / materiały naukowe mógłbyś polecić?
  • Co uważasz za największą stratę czasu podczas nauki tego?

Odwrócenie procesu

Odwrócenie procesu polega na zdekomponowaniu rozwiązania. Należy zastanowić się nad celem i stanem końcowy, a następnie zaobserwować, czym on się charakteryzuje, a potem cofać się, odejmując od stanu końcowego kolejne elementy, aż dojdzie się do stanu początkowego.

Translacja

Translacja, czyli przekształcenie nieznanej wiedzy w sposób umożliwiający jej połączenie ze znaną wiedzą. Kroki:

  • Wybranie podstawowych, wyróżniających się elementów ze znanego obszaru wiedzy i oraz elementów podobnych / odpowiadających z obszaru wiedzy poznawanej.
  • Przekształcenie elementów na najbardziej uniwersalne, np. przy nauce języka można wykorzystać konstrukcje z czasownikami posiłkowymi, które sprawiają, że nie trzeba uczyć się odmiany czasowników — np. Ja chcę / będę jeść. Ona chce/ będzie jeść.Ty chcesz / będziesz jeść. Wy chcecie / będziecie jeść.
  • Słowo jeść jest ciągle w tej samej formie, odmieniane jest tylko słowo posiłkowe chcieć i być (w języku polskim należy odmieniać też i drugi czasownik, odmienianie tylko czasownika posiłkowego jest rusycyzmem, lecz powszechnie akceptowalnym).
  • Znaleźć takie czasowniki posiłkowe — wytrychy – poznawania wiedzy w innych obszarach — nie jest to łatwe, ale znacząco zwiększa skuteczność nauki. Szukając wytrychów, można szukać podobieństw oraz różnic w obu obszarach i uczyć się na zasadzie: to jest podobne do tego, a to jest całkiem inne (kontrast).

Selekcja

Selekcja to wybranie najważniejszych elementów, na których należy się skupić. Można skorzystać z metody Pareto – 20% działań przynosi 80% efektów. Istotne jest odkrycie MSD — minimalnej skutecznej dawki i robienie tylko tego, czyli robienie tyle, ile trzeba, a nie tyle, ile się da!

Sekwencja

Sekwencja polega ułożeniu planu przyswajania wiedzy. Kolejne lekcje mogą wykorzystywać wiedzę zdobytą wcześniej, uzupełniać i dobudowywać do niej kolejne pokoje pałacu wiedzy! Powinny być ułożone w logicznej sekwencji. Lekcje, przede wszystkim te pierwsze, powinny być łatwe, budzić zainteresowanie, a nie strach.

Lekcje można uporządkować w kolejności odwrotnej, niż wygląda zastosowanie tej wiedzy w praktyce. Na przykład naukę gry w szachy możemy rozpocząć od ustawienia przedostatniej pozycji figur. Tak możemy nauczyć się wygrywać takie pozycje. Następnie możemy ułożyć sytuacje dwa ruchy przed wygraną, aby nauczyć się dochodzić do pozycji jeden ruch do wygranej, którą już potrafimy wygrać. Wykorzystuję to technikę przyswajania wiedzy w skali mikro (pojedynczy układ), rozszerzaną stopniowo do skali makro (rozegranie całej gry).

Można skorzystać z takiego procesu:

  1. Zacząć od końca — czego uczą się obecnie profesjonaliści.
  2. Znaleźć elementy jawne (zalecane na szkoleniach i kursach) oraz ukryte (zawodowcy robią to nieświadomie, nikt o tym nie mówi, a jest to bardzo ważne).
  3. Znaleźć obszary, które można rozwinąć najszybciej (będą pierwsze sukcesy w nauce), które mocno popychają do przodu.
  4. Znaleźć punkty idealny, czyli grupę elementów znajdujących się na przecięciu trzech okręgów: cech wspólnych mistrzów, elementów rzadko nauczanych, własnych atutów.

Stawka

Stawka to cena i konsekwencja osiągnięcia celu oraz porażki. W celu zwiększenia prawdopodobieństwa oraz motywacji można:

  • Ogłosić światu, że zamierzamy osiągnąć coś, do danego dnia.
  • Założyć się z kimś (może być ze sobą), że stracimy coś, gdy nie osiągniemy celu (reputację, pieniądze, przyjaźń).
  • Zagrać w grę, gdzie wygraną jest osiągnięcie sukcesu.

Cel, który nie wiąże się z konsekwencjami, jest tylko życzeniem.

KCK — Kompresja, Częstotliwość, Kodowanie

Kompresja

Należy skompresować wiedzę, zmniejszyć jej rozmiar. Robi się to przez zastosowanie reguły Pareto – 20% wiedzy daje 80% rezultatów. Trzeba coś wybrać, a z reszty zrezygnować. Wybrane rzeczy są upraszczane i jeszcze trochę odchudzane. Rzeczy najważniejsze przedstawiane zostają na jednej stronie A4.

Częstotliwość

Trzeba ustalić, jak często i w jaki sposób materiał będzie przyswajany. Określany zostaje MSD (minimalna skuteczna dawka).

Planowanie obejmuje:

  • Terminy nauki.
  • Rzeczy do nauczenia,
  • Przerwy między nauką — dobrze jest korzystać z techniki Pomodoro, aby mózg odpoczywał i wykorzystywany był efekt świeżości (dobrze zapamiętujemy elementy na początku sesji nauki) oraz końca (dobrze zapamiętujemy elementy na końcu sesji nauki) – im więcej sesji nauki, tym lepiej (sesje zbyt krótkie mogą nie mieć sensu).
  • Działania podczas przerw (spacer, taniec, przysiady, sport, uzupełnienie płynów, bieg do toalety).
  • Urozmaicania nauki — jeżeli w połowie sesji nauki dodamy coś ciekawego i zaskakującego, to wykorzystamy efekt von Restoff — nasze możliwości zapamiętywania chwilowo wzrosną, a mózg na nowo się pobudzi.

Nasze ciało i mózg ma ograniczenia fizyczne, więc nie jesteśmy w stanie uczyć się nieprzerwanie wciąż z dużą skutecznością. Czasami będziemy mieli również gorsze dni. Rzuć okiem na metodę Tancerki.

Kodowanie

Kodowanie polega na wykorzystaniu różnych metod i technik (m.in. mnemotechnik) do zapamiętywania materiału. Można łączyć nowy materiał ze starym, wykorzystywać gesty, akronimy, metodę Pałacu pamięci.

Ciekawostka:

Na stronie: https://tim.blog/the-4-hour-chef-24-skills-in-48-hours/ znajdują się przydatne umiejętności, które można nabyć w 48 godzin. Poniżej zamieszczam te, które uważam za najważniejsze (sam chętnie je przyswoję):

Książkę możesz kupić tutaj:

Źródła:

  • ,,4 godziny, by zostać mistrzem nie tylko w kuchni. Totalny poradnik jak osiągać nieprzeciętne wyniki w dowolnej dziedzinie” – Timothy Ferris, Warszawa 2018, Laurum.

Obrazki:

Obrazek nagłówka:

Podsumowanie przebiegu projektu: Nauka nowoczesnego uczenia się

przez Karol Bocian | 14 lutego, 2020
7 komentarzy

Cześć, za mną pierwsza połowa mojego 30-dniowego mini projektu, podczas którego uczę się skutecznego uczenia się.

W ramach tego projektu napisałem następujące posty:

Dzisiaj powtarzam w pierwszej serii wszystkie opisane przeze mnie metody. Wiąże się to też z poprawianiem opublikowanych postów (aby zmusić mózg do większego wysiłku i zastanawiać się, czy zapisane tam informacje mają sens).

W ramach tego projektu chcę poświęcić 5 godzin na naukę dowolnego obszaru, w którym będę mógł w praktyce wykorzystać przyswojone informacje. Czy mógłbyś mi pomóc znaleźć taki obszar?

Napisz, proszę, w komentarzu, Czego mogę nauczyć się w 5 godzin w celu praktycznego wykorzystania technik skutecznego uczenia się?

Źródła:

Podsumowanie Metod skutecznego uczenia się

przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
7 komentarzy

Podsumowanie

Zakończyłem przerabianie książki Włam się do mózgu – Radek Kotarski (*). W tym poście przypomnę je wszystkie.

  1. Metoda Ciekawskiego dziecka — Metoda Ciekawskiego dziecka polega na zadawaniu pytań wyjaśniających sens informacji do zapamiętania oraz samodzielne poszukiwanie tej odpowiedzi (m.in. w materiałach do nauki).
  2. Metoda Terminatora — Metoda Terminatora polega na zamienianiu zdobywanej wiedzy w działanie — stosowanie jak najszybciej wiedzy w praktyce.
  3. Metoda Testu zderzeniowego — Metoda Testu zderzeniowego polega na praktycznym przetestowaniu (np. testem może być egzamin) swojej wiedzy. Testy wykonujemy jak najczęściej, podczas powtórek oraz samej nauki.
  4. Metoda Fiszek — Metoda Fiszek  polega na wykorzystaniu w nauce małych karteczek. Na jednej stronie karteczki jest pytanie, słowo w jednym języku lub obrazek, a na drugiej stronie jest poprawna odpowiedź, tłumaczenie lub wyjaśnienie.
  5. Metoda Tancerki — Metoda Tancerki polega na mądrym rozłożeniem nauki w czasie, czyli na podzieleniu materiału do nauki na mniejsze części, rozłożenie go w dłuższym czasie (np. co kilka dni) oraz przypominanie sobie już przyswojonego materiału (np. co kilka dni).
  6. Metoda Zmiany miejsca — Metoda Zmiany miejsca polega na zmienianiu miejsca swojej nauki (zmienianie bodźców, dźwięków, świateł, otoczenia, godzin nauki).
  7. Metoda Papugi — Metoda Papugi polega na wielokrotnym, ale stymulującym (wykorzystującym emocje, pobudzenie, zaskakiwanie umysłu) powtarzaniu przyswajanego materiału.
  8. Metoda Majstersztyku — Metoda Majstersztyku polega na przeorganizowanie i przerobieniu zdobywanej wiedzy i materiałów w taki sposób, aby samemu zrobić z tego najlepszy podręcznik na świecie.
  9. Metoda Króla boksu — Metoda Króla boksu polega na przeplataniu różnych ćwiczeń i mocnym zróżnicowaniu nauki.
  10. Metoda Walenia — Metoda Walenia polega na wykonywaniu dobrych i przemyślanych notatek.
  11. Metoda Pałacu pamięci — Metoda Pałacu polega na wyobrażeniu sobie znanego budynku i poruszaniu się po nim w obrany sposób wchodząc do kolejnych pomieszczeń zawierających przedmioty skojarzone z zapamiętywanym materiałem.
  12. Metoda Imersji — Metoda Imersji polega na częściowym zanurzeniu się w nowym materiale i uczeniu się go mimowolnie (nieświadomie).
  13. Metoda Nauczyciela — Metoda Nauczyciela polega na wejście w rolę nauczyciela uczącego i tłumaczącego materiał sobie lub innym.

Źródła:

Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

Metoda Nauczyciela

przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
0 komentarzy

Metoda Nauczyciela — skrót

Metoda Nauczyciela polega na wejście w rolę nauczyciela uczącego i tłumaczącego materiał sobie lub innym.

Zastosowanie: do wszystkiego.

Opis

Metoda nauczyciela to metoda, w której należy tłumaczyć i uczyć siebie oraz innych. Wymusza ona skupienie się na materiale, osadzanie go w swoim świecie (łączeniu ze znanymi rzeczami), wyciągnięcia wniosków, powiązań i skojarzeń, przykładów (patrz metoda Walenia – https://karolbocian.pl/blog/2019/12/05/metoda-walenia/).

Metodę nauczyciela można stosować na przykład w taki sposób:

  • Po zapoznaniu się z fragmentem materiału, można wyjaśnić na głos, jak go rozumiemy i co dla nas to wszystko znaczy.
  • Po nauczeniu się całego obszaru, możemy nauczyć tego kogoś z naszych bliskich: rodziców, partnera, dzieci, rodzeństwo.
  • Po nauczeniu się całego obszaru, możemy zrobić z tego szkolenie przed kolegami z pracy, uczelni, etc.
  • Podczas uczenia innych, zastanawiamy się, czy to, co przekazujemy, ma sens. Znajdujemy wtedy luki w naszej wiedzy / rozumowaniu i źródła problemu (patrz metoda Żółtej kaczuszki – https://pl.wikipedia.org/wiki/Metoda_gumowej_kaczuszki). Nawet jak pozna się dobre rozwiązanie i z jego pomocą przeanalizuje błędne rozumowanie, to:
  • po pierwsze: dojdzie się do sedna problemu,
  • po drugie: w przyszłości lepiej rozwiąże się takie zadanie.
  • Analizować dobrze rozwiązane zadania — na głos wyjaśniać kolejne kroki dotarcia do poprawnego rozwiązania.

Uwagi

  • Jeżeli podczas wyjaśniania, widać lub czuć, że nauczający czegoś nie rozumie, może jeszcze raz zapoznać się z materiałem.
  • Tworzenie wytłumaczeń działania danej metody jest super skutecznym sposobem jej nauki. Nie wystarczy podstawić do wzoru, trzeba wiedzieć, dlaczego należy to zrobić.
  • Wpływ na posiadaną wiedzę ma moment przygotowywania się do uczenia innych oraz samo uczenie innych (przygotowanie do lekcji i prowadzenie lekcji).
  • Ucząc się, miej w głowie, że będziesz kogoś musiał tego nauczyć.
  • Nie musisz uczyć innych, możesz uczyć siebie!
  • Analizuj i szukaj wyjaśnień zdobywanej wiedzy: dlaczego, po co, jak?
  • Szukaj błędów w rozumowaniu: podważaj!

Praktyka

A teraz do dzieła! Wstań, znajdź, moja droga ofiaro, swoją pierwszą ofiarę, której przekażesz, na czym polega metoda Nauczyciela. A polega ona na uczeniu siebie i innych poznawanego materiału, wyjaśnianiu go, analizowaniu, szukaniu skojarzeń i przykładów oraz błędów w rozumowaniu.

Czy nauczyłem Cię czegoś ciekawego?

Źródła:

Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

Wtyczki do Visual Studio

przez Karol Bocian | 1 maja, 2020
0 komentarzy

W Visual Studio używam następujących wtyczek:

Niektóre z powyższych wtyczek poznałem dzięki kursowi: https://visualstudio.plawgo.pl/?menu, który serdecznie polecam. Znajdziecie tam bardziej szczegółowy opis wspomnianych wyżej narzędzi i kilka innych ciekawostek.

Wszystkie posty związane z narzędziami:

    Źródła:

    Metoda Imersji

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Metoda Imersji — skrót

    Metoda imersji polega na częściowym zanurzeniu się w nowym materiale i uczeniu się go mimowolnie (nieświadomie).

    Zastosowanie: do wszystkiego.

    Opis

    Imersja to metoda zanurzenia się częściowo w poznawanym temacie. Nie jest to totalne zanurzenie, gdzie wszystko, co nas otacza, dotyczy nowego tematu.

    Metodę imersji można wykorzystać poprzez oglądanie filmów w obcym języku, ale z polskimi napisami, naklejanie na znane przedmioty karteczek z podpisem w obcym języku, zmiana języka urządzeń na obcy (telefon, komputer). W ten sposób wykorzystujemy uczenie nieświadome (utajnione). Uczenie nieświadome to nauka, podczas której nie skupiamy się zbytnio na samej nauce. Wykonujemy dane rzeczy, a nauka odbywa się mimowolnie. Ogromną zaletą uczenia się mimowolnego jest brak konieczności poświęcania mu czasu! Przykładem nieświadomej nauki może być uczenie się języka poprzez słuchanie poprawnych zdań. Taka nauka pozwala później stwierdzić, czy kolejne zdania są nadal poprawne gramatycznie.

    Metoda submersji (totalne zanurzenie) polega na całkowitym zanurzeniu się w temat, którego uczymy się, np. przy nauce języka obcego, będzie to wyjazd do obcego kraju i posługiwanie się tylko nim. Badania pokazują, że takie podejście do nauki nie jest najlepszym sposobem i jest to po prostu strata czasu. W dodatku często generuje niepotrzebny stres i frustracje.

    Uwagi

    • Można uczyć się (mimowolnie) bez skupiania się na procesie nauki.
    • Totalne zanurzenie (submersja) nie jest optymalną metodą nauki.
    • Częściowe zanurzenie (imersja) to metoda totalnego zanurzenia (submersja) podzielona na pół (nie wszystko jest obce, łączone są znane informacje z obcymi).
    • Totalne zanurzenie powoduje stres i frustracje.
    • Wyjazd do obcego kraju w celu nauki obcego języka jest mniej skuteczny niż odpowiednia nauka u siebie w domu.

    Praktyka

    Stosuję tę metodę w praktyce w taki sposób, że zanurzam się w metody skutecznej nauki codziennie przez godzinę oraz staram się stosować niektóre poznane metody w praktyce.

    Źródła:

    • Włam się do mózgu – Radek Kotarski [Link] (*), Warszawa 2017, Altenberg.

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Metoda Pałacu pamięci

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Metoda Pałacu pamięci — skrót

    Metoda pałacu polega na wyobrażeniu sobie znanego budynku i poruszaniu się po nim w obrany sposób wchodząc do kolejnych pomieszczeń zawierających przedmioty skojarzone z zapamiętywanym materiałem.

    Zastosowanie: do wszystkiego, do czego można stworzyć skojarzenie.

    Opis

    Metoda pałacu (występująca też pod nazwą: metoda loci, metoda Symonidesa albo system miejsc) polega na wyobrażeniu sobie jakiegoś znanego budynku (miejsca) i poruszaniu się po nim w obrany sposób wchodząc do kolejnych pomieszczeń zawierających przedmioty skojarzone z zapamiętywanym materiałem.

    Przykład:

    Podczas opowiadania o ostatniej fazie projektu — zamykaniu go — przechodzę przez kolejne pomieszczenie, w których widziałem kolejno:

    • osobę podpisującą dokumenty (ukończenie robienia dokumentacji),
    • osobę wysyłającą gołębia (powiadomienie wszystkich o zakończeniu projektu),
    • osobę oddającą pokłon królowi (podziękowanie zespołowi, sponsorowi i innym za udział w projekcie),
    • osobę przemawiającą (podsumowanie projektu),
    • grupę ludzi imprezujących (świętowanie zakończenia projektu).

    Im skojarzenia są bardziej absurdalne i pobudzające emocje, tym łatwiej jest je zapamiętać.

    Korzystanie ze skojarzeń i wyobrażanie sobie danego zagadnienia jest dobre na krótki czas, na dłuższy czas bywa jednak zawodne.

    Przykład:

    Przy zapamiętywaniu nowo poznanej Anny, możemy ją sobie skojarzyć z wanną i w tej wannie wyobrazić. Należy być jednak na baczności podczas stosowania tej metody (metody skojarzeń), ponieważ za jakiś czas możemy pamiętać skojarzenie, ale nie pamiętać czego dotyczy, i np. widząc jakiś czas temu poznaną Annę i przypominając sobie skojarzenie tej osoby w wannie, możemy ją nazwać Hanną.

    Uwagi

    • Trzeba dobrze znać układ danego miejsca (ulicy, budynku) i pamiętać kolejność poruszania się po nim.
    • Mnemotechniki pomagają w skutecznym uczeniu się.
    • Absurdalne i pobudzające emocje skojarzenia są najlepsze.
    • Wieloznaczne skojarzenia mogą wprowadzić w błąd.

    Praktyka

    Wysiadłem z karety i spojrzałem na ogromny pałac (metoda pałacu). Był przepiękny, cały różowy. Wszedłem do przedsionka, a tam psów sto, wielobarwnych, tęczowych (absurdalne skojarzenia, psy = emocja strachu) rzuciło się na mnie. Wbiegłem do kuchni i zobaczyłem plan budynku i narysowaną na nim linię przedstawiającą kierunek poruszania się po nim. I tak szedłem, odwiedzając kolejne pomieszczenia, obserwując w nich absurdalne rzeczy, zapamiętywałem ich coraz więcej!

    Więcej informacji znajdziesz tutaj: https://www.google.com/search?q=pa%C5%82ac+pami%C4%99ci.

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Metoda Walenia

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    2 komentarze

    Metoda Walenia — skrót

    Metoda Walenia polega na wykonywaniu dobrych i przemyślanych notatek.

    Zastosowanie: do wszystkiego.

    Opis

    Metoda Walenia polega na wynotowaniu najważniejszych elementów materiału, skupiając się na tezach, wnioskach, parafrazowaniu, podsumowywaniu. Notowanie jest jedną z technik efektywnego uczenia się. Oprócz samego notowania, należy filtrować i przetwarzać informacje. Osoby notujące podczas słuchania, uzyskują lepsze wyniki na egzaminach. Istotne jest, aby w miarę szybko przejrzeli swoje notatki.

    Do robienia dobrych notatek można wykorzystać mapę myśli, kolorowe długopisy, znaki graficzne, skróty, wypunktowania i wiele innych. Najważniejsze, aby notatka była super czytelna dla jego twórcy.

    Dobrym systemem notowania jest metoda Cornella, która polega na podzieleniu kartki w taki sposób (więcej o tej metodzie jest tutaj: https://klosinski.net/notatki-metoda-cornella-i-mapy-mysli/):

    Tytuł

    Wnioski (słowa kluczowe, pytania klucze) – wypisywane podczas pierwszej powtórki

    Notatki

    Podsumowanie

    Pytania we wnioskach pozwalają zrobić powtórkę — wystarczy zakryć prawą stronę kartki i opowiedzieć na elementy z sekcji Wnioski.

    Uwagi

    • Nie należy zapisywać wszystkich informacji z materiału, ale parafrazować elementy najważniejsze.
    • Należy zapisywać przede wszystkim tezy, związki, wnioski i podsumowania.
    • Notowanie pozwala lepiej skupić się na słuchanym materiale.
    • Do robienia notatek można wykorzystać metodę Majstersztyku – https://karolbocian.pl/blog/2019/12/03/metoda-majstersztyku/.
    • Warto jest wrócić do swoich notatek w miarę szybko po zakończeniu ich tworzenia.
    • Samo nastawienie na to, że notatki przydadzą się do osiągnięcia sukcesu na egzaminie, pozwala uzyskać na nim lepszy wynik.
    • Nie ważne, czy notuje się ręcznie, czy wykorzystując elektroniczne urządzenia. Notujący niech sam wybierze, co bardziej mu odpowiada.

    Praktyka

    Metoda Walenia
    1. Metoda Walenia
    2. Notatka
    3. Powtarzanie
    4. Metoda Cornella
    5. Długopis czy tablet
    1. Metoda walenia polega na przerabianiu (filtrowaniu, segregowaniu, parafrazowaniu) informacji i notowaniu ich.
    2. Notatka powinna być krótka, zwięzła, zawierać wnioski, podsumowania, najważniejsze tezy, związki, parafrazy, mapy myśli.
    3. Należy przeczytać notatki po ich zapisaniu, przerobić, ulepszyć, wypisać wnioski.
    4. Metoda Cornella to sposób notowania opierający się na podziale kartki na 4 sekcje: Tytuł, Wnioski, Notatka, Podsumowanie.
    5. Notowanie na tablecie czy na kartce jest tak samo dobre. Musi to wybrać notujący, bo musi mu być dobrze notować.

    Metoda Walenia polega na robieniu dobrych notatek z materiału. Należy parafrazować, odfiltrować informacje, wypisać najważniejsze tezy i wnioski, zrobić mapę myśli i inne elementy graficzne. Czytaj ponownie notatki. Notuj na czym chcesz (papier, tablet).

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Metoda Króla boksu

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Metoda Króla boksu — skrót

    Metoda Króla boksu polega na przeplataniu różnych ćwiczeń i mocnym zróżnicowaniu nauki.

    Zastosowanie: do wszystkiego.

    Opis

    Metoda Króla boksu polega na podzieleniu materiału na bloki, a bloki na jeszcze mniejsze części, a następnie przeplecenie ich ze sobą.

    Przykład:

    Materiał jest podzielony następująco:

    A1, A2, A3, B1, B2, B3, C1, C2, C3.

    Nauka może wyglądać następująco:

    A1, B1, C1, A2, B2, C2, A3, B3, C3.

    Oprócz samej nauki, również należy pomieszać powtórki. Powtórka nie powinna skupiać się na jednym zagadnieniu (części materiału), lecz zawierać ich kilka. Wprowadza to kolejny element: możliwość porównania różnych części materiału oraz konieczność wyboru wiedzy z różnych części materiału. Sprawia to, że mózg musi się bardziej wysilić. Podczas powtarzania jednego materiału, mózg nie musi się tak mocno wysilać, przez co słabiej zapamiętuje.

    Uwagi

    • Nie należy bać się przeplatania materiału. Może to sprawiać wrażenie chaosu, ale daje lepsze efekty niż nauka w blokach.
    • Uczenie w blokach jest nieoptymalne i daje złudne wrażenie, że już dobrze opanowaliśmy dane zagadnienie.
    • Wymieszany i zróżnicowany materiał, to większe wyzwanie dla mózgu, a ciężko pracujący mózg lepiej zapamiętuje.

    Praktyka

    Wykorzystam tę technikę do nauki technik lepszego uczenia się.

    Uczyłem się w następującej kolejności:

    1. Metoda Ciekawskiego Dziecka – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/26/metoda-ciekawskiego-dziecka/
    2. Metoda Terminatora – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/27/metoda-terminatora/
    3. Metoda Testu zderzeniowego – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/28/metoda-testu-zderzeniowego/
    4. Metoda Fiszek – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/29/metoda-fiszek/
    5. Metoda Tancerki – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/30/metoda-tancerki/
    6. Metoda Zmiany miejsca – https://karolbocian.pl/blog/2019/12/01/metoda-zmiany-miejsca/
    7. Metoda Majstersztyku – https://karolbocian.pl/blog/2019/12/03/metoda-majstersztyku/

    Materiał powtórzę tak:

    1. Powtórka
    1. Metoda Tancerki – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/30/metoda-tancerki/
    2. Metoda Terminatora – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/27/metoda-terminatora/
    1. Powtórka
    1. Metoda Majstersztyku – https://karolbocian.pl/blog/2019/12/03/metoda-majstersztyku/
    2. Metoda Testu zderzeniowego – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/28/metoda-testu-zderzeniowego/
    3. Metoda Ciekawskiego Dziecka – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/26/metoda-ciekawskiego-dziecka/
    1. Powtórka
    1. Metoda Papugi – https://karolbocian.pl/blog/2019/12/02/metoda-papugi/
    2. Metoda Fiszek – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/29/metoda-fiszek/

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Metoda Majstersztyku

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Metoda Majstersztyku — skrót

    Metoda Majstersztyku polega na przeorganizowaniu i przerobieniu zdobywanej wiedzy i materiałów w taki sposób, aby samemu zrobić z tego najlepszy podręcznik na świecie.

    Zastosowanie: do wszystkiego.

    Opis

    Majestrsztyk to dosłownie mistrzowskie dzieło. W przeszłości wszyscy czeladnicy ubiegający się o tytuł mistrzowski, musieli wykonać idealne dzieło — majstersztyk, jako egzamin na mistrza.

    Metoda Majstersztyku polega na przeorganizowanie zdobywanej wiedzy i materiałów w taki sposób, aby samemu zrobić z tego nowy podręcznik. W ramach pracy nad materiałami można zrobić podsumowanie, wypisać własne wnioski, przedstawić materiał w formie graficznej albo procedury działania, podzielić materiał na kategorie, połączyć dane z własnymi doświadczeniami. Wcale jednak nie trzeba napracować się bardzo dużo, wystarczą proste rzeczy. Ważne jest, aby uczyć się aktywnie (myśleć, łączyć fakty, parafrazować, a nie biernie odbierać materiał). Niestety, zakreślanie, a potem ponowne czytanie tylko tych fragmentów, to znacznie za mało. Lepiej jest je przepisać, przeredagować, uprościć i podsumować.

    Aktywne szukanie części informacji wpływa pozytywnie na zapamiętywanie (można pytać innych). Na przykład podczas nauki tabliczki mnożenia, można odpowiedzi szukać za pomocą kalkulatora i spisywać je. Jednak znacznie lepiej zadziała całkowicie samodzielne znalezienie odpowiedzi.

    Uwagi

    • W ramach pracy nad materiałem można:
    • Zadawać do niego pytania, a potem na nie odpowiadać (metoda ciekawskiego dziecka – https://karolbocian.pl/blog/2019/11/26/metoda-ciekawskiego-dziecka/)
    • Podsumowywać materiał.
    • Kategoryzować, grupować i zmieniać strukturę materiału.
    • Układać materiał w porządku od ogółu do szczegółu.
    • Przedstawiać w formie graficznej (np. mapy myśli, wykres).
    • Używać kolorów, obrazków, emotikon i różnych fontów.
    • Upraszczać własnoręcznie obrazki i grafiki.
    • Pisać wnioski.
    • Praca nad tekstem musi być wysokiej jakości. Jeżeli podsumowanie jest złe, a wnioski są błędne, to zazwyczaj zostanie przyswojona błędna wiedza.
    • Najlepiej własnoręcznie przetwarzać materiały.
    • Warto łączyć materiał z własnymi doświadczeniami, znaną wiedzą i emocjami.
    • Dobrze jest robić więcej niż samo oznaczanie ważnych rzeczy w tekście (zakreślanie, podkreślanie).

    Praktyka

    Najlepszym dowodem praktyki tej metody uczenia jest niniejszy post :).

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Metoda Papugi

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Metoda Papugi — skrót

    Metoda Papugi polega na wielokrotnym, ale stymulującym (wykorzystującym emocje, pobudzenie, zaskakującym umysł) powtarzaniu przyswajanego materiału.

    Zastosowanie: do wszystkiego.

    Opis

    Metoda Papugi polega na powtarzaniu materiału. Samo mechaniczne powtarzanie tego samego materiału to w większości strata czasu. Powtarzanie musi być przemyślane: budzić emocje, pobudzać umysł, zmuszać do myślenia. Należy unikać jak ognia zwykłego czytania kilkukrotnie tego samego tekstu. Powtarzanie ma sens tylko wtedy, gdy coraz głębiej materiał jest rozpracowywany i łączony ze znaną już wiedzą (powtarzanie elaboracyjne).

    Uwagi

    • Nie należy powtarzać materiału mechanicznie.
    • Powtarzając materiał, należy podchodzić do niego, jak do nauki nowej rzeczy: angażować umysł, emocje, różne techniki uczenia się: zadawanie pytań, praktykowanie, testowanie, rozłożenia nauki w czasie, zmienianie miejsca.
    • Podczas powtórek należy przerabiać materiał: znajdować najważniejsze elementy, odpowiadać na coraz wnikliwsze pytania, prezentować materiał graficznie.
    • Niech każda sesja powtarzania będzie inna!
    • Mechaniczne powtarzanie jest bardzo nieskuteczne: zapamiętywane jest mało materiału, na krótko i pochłania wiele czasu nauki.

    Praktyka

    Powtórzmy to, czego się nauczyliśmy.

    O czym mówi metoda Papugi?

    Metoda Papugi mówi o powtarzaniu materiału tak, jakbyśmy uczyli się go za każdym razem na nowo. Mechaniczne powtarzanie to strata czasu.

    Jak powtarzać materiał?

    Używaj różnych metod uczenia się:

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Metoda Zmiany miejsca

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Metoda Zmiany miejsca — skrót

    Metoda Zmiany miejsca polega na zmienianiu miejsca swojej nauki (zmienianie bodźców, dźwięków, świateł, otoczenia, godzin nauki).

    Zastosowanie: do wszystkiego.

    Opis

    Często słyszymy, abyśmy uczyli się w cichym i stałym miejscu. Daje to dobre efekty. Jednak nie najlepsze. Lepiej zmieniać jest miejsce i dawać mózgowi nowe bodźce. Można łączyć (a przez to lepiej zapamiętać) przyswajane informacje z różnymi miejscami i przedmiotami. W znanym miejscu wszystko jest już znane, dlatego ciężko jest zakotwiczyć zdobywaną wiedzę z otoczeniem.

    A co z ciszą i hałasem? Najlepiej uczyć się w takich warunkach, w jakich będzie egzamin. Jeżeli będzie na egzaminie mały harmider, warto postarać się również uczyć w takich warunkach.

    Powtórzenie materiału w nowym miejscu zmusza umysł do cięższej pracy, niż podczas robienia jej w tym samym miejscu. Mózg postrzega powtarzany materiał jako nowy. Sprawia to, że nie nudzi się tak szybko, a przez to lepiej zapamiętuje. W ramach zmiany miejsca wystarczy zmieniać pokoje, w których odbywa się nauka, przemeblować je, włączać różną muzykę i dźwięki.

    Uwagi

    • Zmienianie otoczenia uczenia się sprawia, że mózg postrzega poznawany materiał jako nowy.
    • Nowe miejsca i nowe przedmioty dają możliwość zaczepiania o nie zdobywanej wiedzy.
    • Warto uczyć się w warunkach odwzorowujących egzamin.
    • Zmiana miejsca może być bardzo prosta — można zmienić naukę w pokoju na naukę w kuchni.
    • Zmiana miejsca sprawia, że mózg musi trochę ciężej popracować, przez co nie nudzi się.
    • Nie wiadomo jaki wpływ na nas ma muzyka. Każdy musi to przetestować na sobie.

    Praktyka

    W ramach skorzystania z tej metody jutrzejszą sesję przyswajania wiedzy zrobię w innym pokoju!

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Metoda Tancerki

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    Jeden komentarz

    Metoda Tancerki — skrót

    Metoda tancerki polega na mądrym rozłożeniem nauki w czasie, czyli na podzieleniu materiału do nauki na mniejsze części, rozłożenie go w dłuższym czasie (np. co kilka dni) oraz przypominanie sobie już przyswojonego materiału (np. co kilka dni).

    Opis

    Metoda Tancerki to rozłożenie nauki w czasie. Obejmuje ono procedurę zawierającą:

    • materiał do nauki podzielony na małe części i termin, kiedy będziemy się go uczyli.
    • przerwy, ich długość i terminy wystąpienia,
    • terminy powtórek materiału.

    W głowie wielu osób pojawia się myśl, że zamiast uczyć się czegoś regularnie przez miesiąc, lepiej będzie usiąść raz, a dobrze. Okazuje się, że:

    • Ucząc się raz i ucząc się regularnie, należy i tak poświęcić tyle samo czasu.
    • Ucząc się regularnie, materiał zostaje w głowie na dłużej (nie tylko na egzamin).
    • Mózg nie jest fizycznie w stanie zapamiętać za jednym razem dużego zbioru informacji.

    Podczas przerw należy zrelaksować się, zdrzemnąć, pozwolić odpocząć mózgowi. A po przerwie dobrze jest powtórzyć już przyswojony materiał.

    Uwagi

    • Należy unikać jak ognia wkuwania wszystkiego na jeden raz.
    • Regularna nauka rozłożona w czasie jest zawsze lepsza niż nauka wszystkiego na raz.
    • Metodą Tancerki zapamiętujemy materiał na dłużej.
    • Ucząc się metodą Tancerki, można zaoszczędzić wiecej czasu, niż poprzez naukę wszystkiego za jednym razem (ponieważ używana jest skuteczniejsza metoda uczenia się).
    • Im większe rozproszenie nauki w czasie, tym lepsze efekty.
    • Intensywny kurs to bardzo nieskuteczne podejście w kontekście uczenia się na dłużej.
    • Należy wracać do nauki danego materiału, gdy uznamy, że już go trochę zapominamy.
    • Przerwy są po to, aby odpoczywać.
    • Podczas zaplanowanej powtórki należy powtórzyć cały materiał, nawet ten, który jest już opanowany.
    • Przyswojone informacje należy powtarzać raz na rok, a zapamiętane będą na całe życie.
    • Podczas nauki na jeden raz mózg nie jest w stanie fizycznie zbudować tak wiele połączeń między komórkami, aby wszystko zapamiętać.
    • W skrócie: Ucz się -> zapominaj -> powtarzaj -> zapominaj -> …

    Praktyka

    Podzieliłem materiał do nauki skutecznych metod uczenia się na mniejsze części. Codziennie staram się przyswoić kolejną metodę. W międzyczasie opowiadam o niej Wam (m.in. w tym poście) oraz moim znajomym i rodzinie (przypominanie rozłożone w czasie).

    Zaplanowałem sobie jeszcze sesje powtórki danego materiału (przeczytam jeszcze raz napisane przez mnie posty, zdam testy oraz przeczytam konkretne rozdziały zawierające opis metod).

    Zadanie

    Data

    Nauka metody 1

    2019.12.01

    Nauka metody 2

    2019.12.02

    Nauka metody 3

    2019.12.03

    Test z metody 1

    2019.12.04

    Test z metody 2

    2019.12.05

    Test z metody 3

    2019.12.06

    Powtórka z metody 1

    2019.12.04

    Powtórka z metody 2

    2019.12.05

    Powtórka z metody 3

    2019.12.06

    Test z metody 1

    2019.12.07

    Test z metody 2

    2019.12.08

    Test z metody 3

    2019.12.09

    Powtórka z metody 1

    2019.12.10

    Powtórka z metody 2

    2019.12.11

    Powtórka z metody 3

    2019.12.12

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Metoda Fiszek

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Metoda Fiszek — skrót

    Metoda Fiszek polega na wykorzystaniu w nauce małych karteczek. Na jednej stronie karteczki jest pytanie, słowo w jednym języku lub obrazek, a na drugiej stronie jest poprawna odpowiedź, tłumaczenie lub wyjaśnienie.

    Zastosowanie: nauka słówek, definicji, pojęć, faktów.

    Opis

    Fiszki, czyli karteczki, mające z jednej strony pytanie, a z drugiej odpowiedź, pozwalają rozbić materiał do nauczenia na małe fragmenty — mieszczące się na fiszce. Przykład:

    Jabłko

    an apple

    Uczenie się oraz potem przypominanie sobie tego materiału, polega na przechodzeniu po kolei przez fiszki, czytanie pytania, spróbowanie odpowiedzieć na nie, a potem od razu sprawdzenie, czy nasza odpowiedź jest poprawna.

    Celem lepszego wykorzystania fiszek, można stosować różne mechanizmy ich powtarzania. Polecam zapoznać się z metodą kartoteki autodydaktycznej: https://www.google.com/search?q=kartoteka+autodydaktyczna&oq=kartoteka+autodydaktyczna. Polega ona na powtarzaniu częściej fiszek, których nie zapamiętaliśmy, a coraz rzadziej tych, które pamiętamy lepiej.

    W fiszkach wykorzystujemy już znaną nam metodę testu zderzeniowego: https://karolbocian.pl/blog/2019/11/28/metoda-testu-zderzeniowego/ – robimy często testy naszej wiedzy, z tą różnicą, że nie robimy stresującego nas testu, a tylko i wyłącznie przekręcamy karteczki. Sprawia to, że nie staramy się oszukiwać, aby zaliczyć test. Otrzymujemy także często nagrodę, w postaci możliwości zaliczenia karteczki jako już znana.

    Uwagi

    • Fiszki pozwalają dzielić materiał na mniejszy.
    • Fiszki wykorzystują metodę testu zderzeniowego — częstego testowania swojej wiedzy.
    • Należy powtarzać co jakiś czas również już zapamiętane fiszki.
    • Fiszki, które ciężko zapamiętać, należy powtarzać jeszcze częściej.
    • Należy robić odpowiednio długie przerwy między sesjami nauki. Mózg potrzebuje czasu na zapomnienie danej fiszki.
    • Testowanie swojej wiedzy za pomocą fiszek nie jest stresujące i nie sprawia, że chcemy oszukać podczas testu.
    • Fiszki motywują do pracy, bo dają co chwilę nagrodę w postaci odkrycia, że pamiętamy kolejną fiszkę i posuwamy się do przodu w naszym procesie nauki.
    • Polecam stronę wykorzystującą mechanizm fiszek oraz ich przypominania w odpowiednim momencie (używam tej strony codziennie): https://www.memrise.com.

    Praktyka

    Poniżej zamieszczam fiszki do nauki metody fiszek:

    Czym jest fiszka?

    Jest metodą nauki. Jest to kartka, która z jednej strony zawiera pytanie, a z drugiej odpowiedź.

    Jakie są zalety fiszek?

    Nie stresują podczas testowania wiedzy, często testują naszą wiedzę, motywują poprzez częstą nagrodę, są tanie, łatwo dostępne, łatwo je zrobić, można wykorzystywać do nauki wielu rzeczy, pozwalają zapanować nad krzywą zapominania.

    Źródła:

    Metoda Testu zderzeniowego

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Metoda Testu zderzeniowego — skrót

    Metoda Testu zderzeniowego polega na praktycznym przetestowaniu (np. testem może być egzamin) swojej wiedzy. Testowanie siebie (oprócz otrzymania wiedzy o naszym stanie) również pomaga nam zapamiętywać informacje.

    Zastosowanie: do wszystkiego.

    Opis

    Test zderzeniowy pochodzi z przemysłu samochodowego. Prawdziwy, fabryczny samochód, rozpędzany jest do żądanej prędkości i uderza w przeszkodę. Ma to na celu sprawdzenie, jak zachowa się ten samochód podczas prawdziwego wypadku, a nie jak wypadał w symulacjach. Testy bardzo dużo uczą, a przy tym wzmacniają ślad pamięciowy, więc warto testować w praktyce (np. egzamin) swoją wiedzę. Dobrze jest wykonywać test już po pierwszym zapoznaniu się z materiałem. Wbrew pozorom, wcale nie trzeba podczas takiego testu odpowiadać poprawnie, wystarczy, że uczeń intensywnie szuka poprawnej odpowiedzi, a potem porównuje swoje odpowiedzi z poprawnymi. Nauka na błędach daje dobre efekty!

    Uwagi

    • Ucz się na własnych błędach.
    • Testuj swoją wiedzę.
    • Nie bój się testów.
    • Wysil się w znalezieniu poprawnej odpowiedzi.
    • Twórz proste testy.
    • Sprawdzaj, ile już umiesz i ile zapamiętałeś.
    • Możesz wykonać test jeszcze przed nauką!
    • Porównaj swoje odpowiedzi z poprawnymi. I zwróć uwagę na popełnione błędy.
    • Jest to metoda nieintuicyjna.
    • Świetnie sprawdzają się ogólne pytania z krótką odpowiedzią, a nie testy wyboru.
    • Wykorzystuj testy jako powtarzanie materiału.

    Praktyka

    Wykonaj, proszę, krótki test:

    Opisz krótko metodę testu zderzeniowego.

    …

    Metoda testu zderzeniowego służy do nauki (wybierz poprawne odpowiedzi):

    • ćwiczeń fizycznych
    • tabel i dat
    • wszystkiego
    • opowieści

    Wypisz swoje skojarzenia związane z metodą testu zderzeniowego.

    …

    Wypisz najważniejsze tezy metody testu zderzeniowego.

    …

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Metoda Terminatora

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    2 komentarze

    Metoda terminatora — skrót

    Metoda Terminatora polega na zamienianiu zdobywanej wiedzy w działanie — stosowanie jak najszybciej wiedzy w praktyce.

    Zastosowanie: nauka procedur, procesów, rozpoznawanie smaków i zapachów, nauka języków.

    Opis

    Ludzie uczący się zawodu praktykowali jako terminatorzy u mistrzów, aby zostać czeladnikami. Teoria była tłumaczona, a następnie wykorzystywana w praktyce. Uczący się próbował powtórzyć działania mistrza. Wykorzystanie w życiu przyswajanej wiedzy sprawia, że zachowuje się ona na dłużej w naszych głowach. Celem metody nie jest nauczenie się motorycznego wykonywania danej czynności, lecz zapamiętanie danego tekstu. Działanie przydaje się w zapamiętywaniu teorii. Sama praktyka, bez wcześniej przyswojonej teorii, nie daje świetnych rezultatów, jeżeli chodzi o przyswajanie wiedzy.

    Naukowcy zrobili badania, gdzie kazali nauczyć się zdań: Otwórz książkę, Ogol kiwi. Ludzie, którzy oprócz usłyszenia tych zdań, również wykonali te czynności, na dłużej je zapamiętali.

    Uwagi

    • Podczas nauki teorii, należy jak najszybciej wprowadzić ciało w ruch w celu wykorzystania zdobywanej wiedzy w praktyce. Można, np. jadąc do pracy,nazywać w nowo poznawanym języku (np. angielskim) mijane przedmioty.
    • Wystarczy udawać daną akcję.
    • Metoda działa tak dobrze dla małych zbiorów wiedzy, że 70-latkowie mają takie same wyniki jak 20-latkowie.

    Praktyka

    Jak w szybszym uczeniu się zastosować metodę terminatora?

    Wróćmy do przykładów:

    • Nauka języka — wykorzystująć w życiu nowe zwroty i słówka z tego języka (mówiąc do siebie, nazywając otoczenie w obcym jezyku).
    • Nauka pierwszej pomocy — robiąc uciski na manekinie.
    • Nauka metody terminatora — wykorzystując teorię o metodzie terminatora w praktyce, tj. ucząc się metody terminatora poprzez zastosowanie metody terminatora w praktyce do nauczenia się metody terminatora, stosując metodę terminatora… zapętliłem się! Chyba nauczę się czegoś innego, stosując metodę terminatora: nauczę się robić lepiej przysiady: Zasada jest prosta: podczas przysiadu ugnij najpierw staw biodrowy, a potem stawy kolanowe. Wstaję i uginam stawy biodrowe, a za chwilę kolanowe. Właśnie nauczyłem się robić lepiej przysiad wykorzystując metodę terminatora. Ale czy nauczyłem się metody terminatora? Nie wiem! Drogi Czytelniku, jeżeli jeszcze tutaj jesteś, bardzo Cię proszę, pomóż mi! Napisz w komentarzu: Jak mogę nauczyć się metody terminatora, korzystając z metody terminatora?

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Metoda Ciekawskiego dziecka

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Metoda ciekawskiego dziecka — skrót

    Metoda ciekawskiego dziecka polega na zadawaniu pytań wyjaśniających sens informacji do zapamiętania oraz samodzielne poszukiwanie tej odpowiedzi (m.in. w materiałach do nauki).

    Zastosowanie: listy, tabele, zbiory faktów.

    Opis

    Dzieci, podczas dorastania, zadają ogromną liczbę pytań: Dlaczego, Jaki to ma sens, Jak to działa, co to jest, Dlaczego ta Pani jest gruba?

    Są one:

    1. Zaciekawione danym zagadnieniem.
    2. Stawiają własne pytania: Dlaczego?, Jak to się stało?.
    3. Poszukują odpowiedzi na swoje pytania.
    4. Budują materiał do nauki, który jest przyczynowo-skutkowy — tworzy historię.

    Naukowcy odkryli, że zapamiętanie, jaki człowiek zrobił X, zadziała lepiej, gdy mamy zdanie:

    Spragniony człowiek wszedł do samochodu, bo w domu nie miał nic do picia, a w samochodzie zawsze trzymał butelkę wody.

    Od zdania:

    Głodny człowiek wszedł do samochodu.

    Budując wyjaśnienie, dobrze jest wykorzystać już znane informacje (trzymam butelkę wody w samochodzie).

    Uwagi:

    • Za wiele szczegółów (nieważnych) rozmywa istotę zagadnienia. Wyjaśnienie musi być ściśle powiązane z zapamiętywaną informacją, a to my powinniśmy znaleźć to wyjaśnienie. Nie należy zbaczać na wątki poboczne.
    • Informacje rozsądne i logiczne (włącznie z wyjaśnieniem) są łatwiejsze do zapamiętania.
    • Naukowcy zbadali, że ta metoda jest tylko o kilka minut (32 do 28 minut) dłuższa od metody kilkukrotnego przeczytania materiału i zakreślenia najważniejszych rzeczy. Jest jednak znacznie lepsza (łatwiej i na dłużej zapamiętuje się materiał).

    Praktyka

    Co to jest?

    To metoda Ciekawskiego dziecka.

    Co ona robi?

    Metoda Ciekawskiego dziecka pomaga uczyć się skutecznie.

    Na czym polega?

    Jak nazwa wskazuje, polega na byciu ciekawskim dzieckiem i zadawaniem pytań: Dlaczego?, Jak?, Jaki ma to sens?.

    A kto odpowiada na te pytania?

    Twój rodzic! A gdy już jesteś starszy, to Ty. Ale hola hola! Nie martw się. Odpowiedzi są często w tych samych książkach, które chciałbyś przeczytać.

    Czy to nie jest zatem strata czasu?

    Uczysz się tylko trochę dłużej, ale znacznie skuteczniej!

    A jakie mają być te odpowiedzi?

    Odpowiedzi, wyjaśnienia uczonego materiału, mają być logiczne i rozsądne i wykorzystywać już znaną przez Ciebie wiedzę.

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Ogólne wytyczne

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Trzeba się nauczyć, jak się uczyć, aby się skutecznie uczyć.

    Radek Kotarski

    Cześć, poniższe uwagi pomogą Ci zrozumieć i poprawić swój sposób uczenia się. Nie musisz do tego wykorzystywać żadnej konkretnej metody:

    • Etap przyswajania ma największy wpływ na trwałość zapamiętywania. => Poprawiaj przede wszystkim przyswajanie informacji!
    • Poznanie danej metody nauki w praktyce zwiększa znacząco prawdopodobieństwo jej późniejszego wykorzystania. => Praktykuj każdą zdobytą wiedzę jak najszybciej!
    • Katherine Rawson zasugerowała, że najlepszym sposobem na naukę jest zmieszanie dwóch metod: metody testu zderzeniowego i metody tancerki.=> Spróbuj zmieszać metodę testu zderzeniowego i metodę tancerki.
    • Zmęcz swój umysł, tak, jak męczysz swoje mięśnie na siłowni — poczuj, że nauka (trening) nie był wcale taki łatwy, a Ty dałeś z siebie wszystko. => Wysilaj swój umysł.
    • Podawaj mózgowi regularnie nowe bodźce, nie pozwalaj mu znudzić się, zaskakuj go i ucz się ciągle w inny sposób. => Twórz regularnie ciekawe przedstawienie dla swojego umysłu podczas uczenia się.
    • Ucz się języków obcych przez całe życie. Jest to sposób na brak demencji, lepsze relacje z innymi, większe umiejętności w rozwiązywaniu przeróżnych problemów. => Ucz się języków obcych całe życie!
    • Pory dnia, a nauka:
      • rano: fakty, miejsca, daty,
      • wieczorem: łączenie znanych informacji ze starymi, nadawanie temu sensu.
    • Wysypiaj się, rób sobie sjesty (26 min. albo 60-90 min.), a po drzemce przemyj twarz i wyjdź na słońce, ale lepiej nie drzemaj po 16:00. Spróbuj poprawić jakość swojego snu. => Śpij dużo, często, zdrowo i optymalnie.

    Najważniejsze rzeczy w ogromnym skrócie:

    Sen jest bardzo ważny — regularny, zdrowy i częsty!

    Atrakcyjny i nienużący (zaskakując) materiał to droga do sukcesu!

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.

    Początek mini projektu: Nauka nowoczesnego uczenia się

    przez Karol Bocian | 7 lutego, 2020
    0 komentarzy

    Cele i ramy czasowe

    Rozpoczynam dziś nowy mini projekt. Codziennie przez najbliższy miesiąc będę poświęcał na ten projekt 1 godzinę. Jego celem jest poprawienie moich umiejętności uczenia się. Aby go zrealizować, chcę przyswoić techniki nowoczesnego uczenia się przedstawione w książce Radka Kotarskiego „Włam się do mózgu”.

    Dlaczego 1 miesiąc? Dlaczego 1 godzina dziennie? 

    Słyszałem, że wystarczy przez 3 miesiące poświęcać danej tematyce 20 minut dziennie, czyli poświęcić 90 * 20 min. = 1800 minut, czyli 30 godzin, aby zostać zaawansowanym amatorem. Ja wolałem przeznaczyć 30 godzin w jednym miesiącu, aby zostać zaawansowanym amatorem w nowoczesnym uczeniu się!

    Zadania — priorytety

    Wypisałem zadania, które mam wykonać w ramach tego projektu oraz przydzieliłem im priorytety. Skorzystałem z metody MoSCoW (opisanej m.in. tutaj: https://kierownikprojektu.com/2016/09/05/jak-okreslic-co-jest-wazne-moscow/). Won’ty (Would have) potraktowałem jako coś, co byłoby fajnie zrobić, jeżeli wszystko inne zostanie zrobione, a zostanie mi jeszcze na to czas.

    Musty

    Moimi najważniejszymi zadaniami jest nauczenie się nowoczesnych metod uczenia się, zdanie testu wiedzy o nich (i przygotowanie go), a także wybranie jakiegoś innego obszaru do nauki, nauczenie się go i zdanie z niego testu — w celu sprawdzenia mojej praktycznej wiedzy o nowo poznanych metodach uczenia się.

    Shouldy

    Jeżeli będę miał odpowiednio dużo czasu, to napiszę posty o poszczególnych metodach uczenia się.

    Couldy

    A jeżeli tego czasu będzie jeszcze więcej, to przygotuję do każdej metody test oraz nauczę się meta-procesu uczenia się przedstawionego przez Timothy’ego Ferrisa w książce „4-godzinny mistrz kuchni. Prosty sposób na to, aby gotować jak profesjonalista, nauczyć się wszystkiego i prowadzić dobre życie”, opiszę go i przygotuję testy.

    Won’ty (Would have)

    Jeżeli niespodziewanie zostanie mi jeszcze trochę czasu, to spróbuję zrobić kurs mailowy ze wszystkimi wykonanymi przeze mnie lekcjami!

    W skrócie

    Mój projekt rozpisałem w niezawodnym Excelu i wygląda następująco:

    Do usłyszenia!

    Źródła:

    Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi.