Wszystkie posty związane z mini projektem: Poznaj metodę Kanban:
Źródła
Obraz główny
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Tworzę je z myślą wykorzystania w swoim życiu. Pomóż mi znaleźć ten najlepszy! Jeżeli któryś pomysł spodoba Ci się, to zaznacz go. Dowiesz się dzięki temu, jak głosowali inni. A ja dowiem się, które moje pomysły bardziej Wam się podobają i z większym prawdopodobieństwem będę właśnie je wdrażał. Pomożesz mi? Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Obraz główny
Udoskonalanie procesu wytwórczego zgodnie z Metodą Kanban to przede wszystkim stworzenie ewolucyjnego procesu rozwoju, który opiera się na empiryźmie, eksperymentowaniu, wykonywaniu małych usprawnień i ciągłym, naprawdę ciągłym rozwoju.
Proces rozwoju stanowią pętle inspekcji i adaptacji, czyli mechanizmy regularnego wymyślania zmian, wprowadzania, obserwowania i mierzenia ich wpływu, wyciągania wniosków i cementowania tych dobrych. W skrócie: praktykowanie cyklu Deminga (PDCA). O pętlach (kadencjach) już pisałem.
Dzisiaj wymienię miejsca pozwalające zaobserwować możliwość wprowadzenia usprawnienia:
Przykłady zmian:
Głównym narzędziem do zarządzania pracą w Metodzie Kanban jest tablica:
Należy też wspomnieć o pętlach inspekcji i adaptacji:
Istotnym elementem zarządzania pracą oraz rozwojem procesu wytwórczego są metryki i wykresy:
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Tworzę je z myślą wykorzystania w swoim życiu. Pomóż mi znaleźć ten najlepszy! Jeżeli któryś pomysł spodoba Ci się, to zaznacz go. Dowiesz się dzięki temu, jak głosowali inni. A ja dowiem się, które moje pomysły bardziej Wam się podobają i z większym prawdopodobieństwem będę właśnie je wdrażał. Pomożesz mi? Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Obraz główny
Zasada Wizualizuj sprawia, że tablica staje się najważniejszym narzędziem do zarządzania pracą w zespole. Zawiera ona kolumny oraz wiersze. Kolumny reprezentują konkretne etapy procesu wytwórczego. Najpopularniejsze etapy to: Do zrobienia, W trakcie pracy i Zrobione. Niektóre kolumny odpowiadają etapom, w których wykonywana jest praca (np. programowanie, W trakcie pracy), a inne są magazynami (np. Do zrobienia — magazynuje zadania, które chcemy podjąć w przyszłości).
Pierwszy wiersz określa nazwy kolumn, czyli etapów procesu. Kolejne wiersze określają przepływy zadań. Większość tablic ma tylko jeden przepływ: podstawowy. Polega on na przejściu zadań przez wszystkie kolumny (etapy procesu). Niektóre tablice mają więcej wierszy, np. wiersz na zadania pilne, wiersz na poprawę małych błędów w oprogramowaniu. Takie przepływy mają inne zasady, niż przepływ podstawowy: np. pomijają niektóre kolumny. Są one wykorzystywane w sytuacjach wyjątkowych i ich użycie powinno być bardzo limitowane (w końcu jest to wyjątkowy przepływ).
Tablica pozwala zarządzać pracą, zrozumieć proces wytwórczy, obserwować stan pracy, lokalizować oraz naprawiać problemy związane z przepływem zadań. Istotne jest, aby tablica przedstawiała rzetelnie dany proces wytwórczy. Aby tak było, wszyscy członkowie muszą cały czas aktualizować statusy zadań. Dzięki tablicy można łatwo ustalić, które zadania należy wykonać w pierwsze kolejności, a następnie monitorować postęp prac.
Oprócz funkcji czysto zarządczych tablica ma również inne zalety. Pozwala gromadzić zespół przy tablicy, budować ducha zespołu, inspirować do rozwoju oraz wspierania się w rozwiązywaniu problemów. Tablica pozwala również zarządzać pracą, a nie ludźmi.
Najprostsza:
| TODO | DOING | DONE |
| Zadanie | Zadanie | Zadanie |
| BACKLOG | TODO | DOING | DONE |
| Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie |
| BACKLOG | TODO | WAITING | DOING | DONE |
| Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie |
| BACKLOG | TODO | WAITING | DOING | AWAITING TEST | TESTING | DONE |
| Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie |
| Pomysły na posty | Posty do napisania | Pisane posty | Posty do sprawdzenia | Sprawdzane posty | Posty do opublikowania | Opublikowane posty |
| Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie | Zadanie |
I wiele innych tablic dostosowanych do konkretnych procesów wytwórczych
Sposób pracy w zgodzie z Metodą Kanban jest bardzo prosty. Opowiem o nim rozbijając go na poniższe elementy i zagadnienia:
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Tworzę je z myślą wykorzystania w swoim życiu. Pomóż mi znaleźć ten najlepszy! Jeżeli któryś pomysł spodoba Ci się, to zaznacz go. Dowiesz się dzięki temu, jak głosowali inni. A ja dowiem się, które moje pomysły bardziej Wam się podobają i z większym prawdopodobieństwem będę właśnie je wdrażał. Pomożesz mi? Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Obraz główny
Praca cząstkowa w metodzie Kanban to liczba zadań aktualnie realizowanych. Jest ona limitowana z góry za pomocą limitu WIP — Work In Progress — Limit pracy w toku. Mniejsza ilość pracy cząstkowej sprawia, że przepływ zadań przez proces jest szybszy. Krócej realizowane są zadania, ponieważ jednocześnie jest ich robiona mniejsza liczba i więcej osób może szybko przejąć zadanie w kolejnym etapie.
Limit WIP ogranicza wielozadaniowość oraz czas potrzebny na zmianę kontekstu. Lepiej jest zrobić jedno zadanie od początku do końca, a dopiero potem zabrać się za następne, niż jednocześnie próbować robić wiele zadań. Oprócz poprawy przepływu poprawie ulega również jakość wykonywanej pracy. Ustalenie limitów WIP na 1 dla każdego etapu produkcji nie jest często optymalne. Takie ustawienie sprawia, że część zasobów czeka na możliwość wykonania pracy. Zmienianie limitów WIP pozwala balansować między obłożeniem zasobów a szybkością dostarczania zadań. Sterowanie tymi parametrami ukazuje różne problemy procesu: uwidacznia wąskie gardła, niechciane prace, blokady, za małe ilości zasobów i inne problemy.
Limity WIP dają również możliwość wprowadzenia systemu pull: możemy zrobić coś, jeżeli w dalszych etapach procesu jest potrzeba, aby nasza praca została wykonana.
Tę książkę przeczytałem już dawno temu. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.
Filozofia kaizen to filozofia ciągłego rozwoju za pomocą stawiania małych kroków w sprzyjających warunkach.
Kaizen w życiu osobistym to:
Więcej o tej książce napisałem tutaj: https://kierownikprojektu.com/2019/11/30/jak-zyc-troche-inaczej-poznajmy-filozofie-kaizen/
Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając w powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.
Podsumowanie projektu: Poznaj metodę Kanban
Dzisiaj zakończyłem mini projekt. Pora zatem na podsumowanie i trochę przemyśleń.
Poznanie Metody Kanban — cel został prawie osiągnięty. Świadczą o tym napisane posty. Trochę jednak przeszkodziła mi choroba, więc przez najbliższe dni będę trochę nadrabiał zadania z tego projektu.
To był naprawdę dobrze zainwestowany czas!
Projekt składa się z trzech elementów (wg teorii trójką projektu): czas, pieniądze i zakres. Omawiam je poniżej.
Budżet projektu był 0 zł (oprócz kosztu prądu) i taki udało się zachować. Materiały, z których skorzystałem, były darmowe lub kupione przeze mnie już kiedyś.
Planowałem wykorzystać 23 godziny mojego czasu wolnego. Nie policzyłem, ile dokładnie czasu poświęciłem na ten projekt, szacuję, że jest to około 30 godzin.
Projekt miałem realizować przez 23 dni. Niestety, ze względu na chorobę wyglądało to całkiem inaczej: pracowałem w niektóre dni więcej, w inne mniej. Nie wiem tak naprawdę, ile przepracowałem w tym projekcie.
Stan zadań wygląda następująco:
Zrobiłem prawie wszystkie zadania! Niedługo je dokończę. W czasie projektu zmieniłem jednak lekko plan i usunąłem wiele zadań typu: post na bloga, zrobienie fiszek, dodanie lekcji do kursu. Skupiłem się tylko na nauce.
Muszę przyznać, że nie zawsze robiłem dany temat w 1 godzinę. Czasem robiłem go szybciej, a czasem dłużej, a czasem w ogóle nic nie robiłem.
Jestem baardzo zadowolony z tego projektu. Przypomniałem sobie kilka rzeczy, wiele sobie uświadomiłem. Zacząłem tę wiedzę wykorzystywać głównie w pracy. Myślę, że będę prowadził szkolenia z tego tematu i zostanę głosicielem dobrej nowiny o metodzie Kanban. A jaka jest Wasza ocena tego projektu?
Za najważniejsze osiągnięcia związane z tym projektem uważam:
W kolejnym mini projekcie będę uczył się szybkiego czytania.
W kolejnych miesiącach będę na przemian rozwijał się w następujących tematach:
Projekt zakończony. Pora na głęboki oddech, chwilę wytchnienia. Jutro rozpoczynam kolejny projekt: Nauka szybkiego czytania. Niestety, będę też kończył zadania z tego projektu. Zapraszam do śledzenia moich poczynań!
Metodę Kanban można z sukcesem wykorzystywać w zespołach programistycznych. Sprawdzają się świetnie, gdy zespół, oprócz wytwarzania oprogramowania, ma również jego utrzymanie, a priorytety zadań bardzo dynamicznie się zmieniają. Wytwarzanie oprogramowania oraz proces produkcyjny są w pewnym sensie podobne, dlatego adaptacja w IT Kanbana zakończyła się dużym powodzeniem.
Metoda Kanban wykorzystana w IT pozwala:
Wdrożenie metody Kanban jest stosunkowo łatwe, ponieważ pierwszym krokiem jest wyłącznie zwizualizowanie obecnego procesu. Następne zmiany wykonywane są krok po kroku, przy pełnej aprobacie zespołu. Oprócz zwizualizowania procesu pracy oraz aktualnego stanu zadań metoda Kanban daje narzędzie umożliwiające rozwijanie się i usprawnienie w sposób zarządzalny.
Metoda Kanban wprowadza podejście pull, tzn. koniec procesu (klient) ciągnie kolejną rzecz do zrobienia. Zespół nie produkuje z założenia elementów na zapas lub niepotrzebnych, lecz wyłącznie zamówione. Dobrze, jeżeli metoda Kanban obejmuje cały proces produkcji: od marketingu do wdrożenia. Pozwala to w pełni ją wykorzystać i dać możliwość zespołowi wytwórczemu do bycia naprawdę zwinnym.
Materiały:
W procesie wytwórczym można mierzyć bardzo wiele rzeczy. I jest warto to robić. Daje nam to informacje o procesie, pozwala wyłapywać problemy oraz empirycznie sprawdzać słuszność naszych eksperymentów.
Metoda Kanban proponuje kilka miar wartych zbierania:
Metoda Kanban proponuje kilka wykresów:
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/8c/Burn_down_chart.png
Burndown — wykres spalania. Pokazuje on, jak zmienia się liczba zadań do wykonania wraz z upływem czasu (zakładając, że w czasie trwania prac zadania nie dochodzą, krzywa z zadaniami do zrobienia zbliża się do 0.
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/57/BurnupGrafico.png
Burnup — wykres pokazuje, jak zmienia się liczba zadań zrobionych wraz z upływem czasu.
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e7/Cumulative_Flow_Chart.png
Cumulative Flow — wykres pokazuje, jak zmienia się liczba zadań z poszczególnych etapów procesu wraz z upływem czasu.
https://d30s2hykpf82zu.cloudfront.net/wp-content/uploads/2018/11/Cycle-Time-Control-Chart.png
Cycle time control chart — pokazuje zmieniający się czas cyklu wraz z upływem czasu. Przedstawia też średnią oraz akceptowalne granice odchylenia od średniej.
https://d30s2hykpf82zu.cloudfront.net/wp-content/uploads/2018/11/Lead-Time-Distribution-Chart.png
Lead or Cycle Time Distribution Chart — pokazuje częstotliwość występowania danej długości czasu cyklu lub dostarczenia, czyli jak rozkładają się ilościowo długości czasów wykonania zadań.
https://d30s2hykpf82zu.cloudfront.net/wp-content/uploads/2018/11/Average-Cycle-Time-Chart-1.png
Average Cycle Time Chart — pokazuje średni czas cyklu w danym okresie, daje informacje o trendach średniego czasu cyklu w danych okresach (np. podczas świat, weekendów).
https://d30s2hykpf82zu.cloudfront.net/wp-content/uploads/2018/11/Flow-Efficiency-Chart-1.png
Flow Efficiency Chart — pokazuje przepływ wydajności i podkreśla wpływ etapów oczekiwań.
https://d30s2hykpf82zu.cloudfront.net/wp-content/uploads/2018/11/Blocker-Clustering-Chart-1.png
Blocker (Clustering) Analysis Chart — pokazuje główne przyczyny blokowania zadań.
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Tworzę je z myślą wykorzystania w swoim życiu. Pomóż mi znaleźć ten najlepszy! Jeżeli któryś pomysł spodoba Ci się, to zaznacz go. Dowiesz się dzięki temu, jak głosowali inni. A ja dowiem się, które moje pomysły bardziej Wam się podobają i z większym prawdopodobieństwem będę właśnie je wdrażał. Pomożesz mi? Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Obraz główny
Poniżej przedstawiam spis narzędzi, umożliwiających stworzenie wirtualnej tablicy kanban:
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Tworzę je z myślą wykorzystania w swoim życiu. Pomóż mi znaleźć ten najlepszy! Jeżeli któryś pomysł spodoba Ci się, to zaznacz go. Dowiesz się dzięki temu, jak głosowali inni. A ja dowiem się, które moje pomysły bardziej Wam się podobają i z większym prawdopodobieństwem będę właśnie je wdrażał. Pomożesz mi? Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Tworzę je z myślą wykorzystania w swoim życiu. Pomóż mi znaleźć ten najlepszy! Jeżeli któryś pomysł spodoba Ci się, to zaznacz go. Dowiesz się dzięki temu, jak głosowali inni. A ja dowiem się, które moje pomysły bardziej Wam się podobają i z większym prawdopodobieństwem będę właśnie je wdrażał. Pomożesz mi? Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Zaznacz najfajniejsze pomysły!
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
Zadania w metodzie Kanban reprezentowane są na tablicy za pomocą karteczek. W systemach wirtualnych również przyjmują taką formę. Te fizyczne, z racji ograniczonego miejsca, mają również ograniczoną liczbę atrybutów. Te wirtualne, z racji mniejszych ograniczeń, mają zazwyczaj znacznie więcej elementów.
Zadanie to coś, co należy wykonać. Wielkość zadania powinna wynikać z naszych standardów pracy. Dla niektórych odpowiednie będzie dodawanie zadań zajmujących tylko kilka minut, dla innych będzie to jednak za małe zadanie. Tak samo w drugą stronę. Zadania z zasady nie powinny trwać zbyt długo. Kilkudniowe zadania są trudne do zarządzania. Ciężko jest być zwinnym i z dnia na dzień reagować na zmiany priorytetów, jeżeli zadania w naszym procesie trwają kilkanaście dni i przez taki czas blokujemy nasze zasoby. Zalecam, aby robić w miarę krótkie zadania oraz grupować je w tematy. Zaletami tego podejścia są:
Zadania mogą mieć przeróżne cechy. Które z nich wybrać? Najważniejsze w tym wszystkim, jest zachować umiar, przejrzystość i rozsądek. Dodawanie elementów z powodu: bo może kiedyś się przyda albo dlatego, że ktoś inny tak ma, nie jest dobrym pomysłem. Zbiór cech zadania budujmy przyrostowo i eksperymentalnie, jak wszystko, co robimy w obszarze metody Kanban. Jeżeli chcemy dodać nowy element, zastanówmy się, jaki jest tego cel, do czego nam się przyda, czy nie jest on zbyteczny. Jeżeli uznamy, że warto spróbować, wprowadźmy go i przetestujmy, czy wnosi więcej dobrego do naszego procesu, czy jednak jest kulą u nogi i nikt go nie używa. Sprawdźmy też, jak wpłynął on na nasze metryki. W przypadku negatywnym tzn. wnosi więcej złego niż dobrego, usuńmy go, albo wdróżmy jego usprawnienie (w postaci kolejnego eksperymentu).
Zadania mogą mieć następujące atrybuty:
Zadania mogą mieć jeszcze wiele innych atrybutów, związanych np. z integrowanymi narzędziami.
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
Kanban, jako jedną ze swoich zasad, podaje ciągłe udoskonalanie. Pod tym hasłem można wyróżnić:
Rozwój procesu wytwórczego oraz sposobu zarządzania tym procesem powinien odbywać się również małymi krokami. Należy zacząć od stanu obecnego: przedstawić na tablicy obecny proces wytwórczy oraz spisać obecnie panujące zasady, standardy i wydarzenia. Następnie w pierwszej kolejności należy wprowadzić regularne (np. co dwa tygodnie) spotkanie zespołu skupione na rozwoju i udoskonalaniu procesów (retrospektywa). To narzędzie jest wystarczające, aby optymalizować procesy. Na retrospektywach omawia się problemy procesu, wprowadza za pomocą eksperymentów zmiany i udoskonalenia, podejmuje się decyzje, czy dane udoskonalenie należy przyjąć jako standard. Warto również w miarę szybko wprowadzić codzienne spotkania przy tablicy. Podczas takich spotkań następuje przegląd tablicy, znajdowane są zatory, blokady, wąskie gardła, problemy, ustalane są priorytety, przekazywane są porady oraz rozwiązywane są małe problemy.
Narzędzia umożliwiające udoskonalanie i rozwój procesów:
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
Pętle informacji zwrotnej to mechanizmy mające na celu weryfikację wyników prac, słuszności założeń oraz sposobu pracy. Otrzymywane informacje pomagają wprowadzić usprawnienia, podjąć decyzje o kierunku dalszych prac, zmianie sposobu pracy i dostarczania wartości. Im pętla jest krótsza, tym lepiej. Pozwala to wcześniej reagować, dostarczać wartościowszy produkt i minimalizować straty. Pętle powinny być częste oraz regularne.
Pętla informacji zwrotnej to:
Przykład:
Problem: Podczas zdalnych spotkań codziennych członkowie zespołu zajmują się swoimi zadaniami i nie są w pełni skupieni na rozmowie.
Powyższy przykład jest elementem pętli zwrotnej zorientowanej na poprawę pracy zespołu. Pętla trwa 3 tygodnie. Zespół będzie zajmował się tym tematem do momentu, aż znajdzie rozwiązanie odpowiednio satysfakcjonujące. Takich 3 tygodniowych pętli może być na ten temat wiele, a może być tylko jedna. Warto jednak czasem wrócić do już zakończonego tematu i spróbować kolejnego eksperymentu.
Elementy, które należy weryfikować:
Momenty zbierania:
Kanban nazywa pętle informacji zwrotnej kadencjami. Są to pętle inspekcji i adaptacji, będące elementami empiryzmu i doświadczalnego oraz ewolucyjnego podejścia do wprowadzania zmian. Kanban wyróżnia 7 kadencji:
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
Jak można dobrze pracować, nie wiedząc, czego się od nas oczekuje? Jest bardzo ciężko. Kanban, jako jedną ze swoich reguł, podaje: posiadaj jasne zasady. Co to znaczy?
Wszyscy członkowie zespołu powinni znać, akceptować i przestrzegać zasad pracy. Powinny być one jasne, przejrzyste oraz odpowiednio szczegółowe. Jednym ze źródeł informacji o procesie wytwórczym jest tablica kanban. Składa się ona z etapów produkcji, zadań różnego rodzaju, reguł przesuwania zadań do innej kolumny. Nie wszystko jest jednak jasne na pierwszy rzut oka. Należy wszystkie wątpliwości i dwuznaczności rzetelnie wyjaśniać oraz uszczegóławiać. Pamiętajmy, że tablica musi być spójna z aktualnym procesem produkcji — odzwierciedlać go, a nie prezentować idealny -taki do którego dążymy.
Zasady i nasz proces produkcji cały czas ewoluują i się zmieniają. Zwracajmy baczną uwagę na nasz proces i zadajmy sobie regularnie pytanie: czy mogę poprawić proces produkcji? Czy mogę go jakoś odchudzić? Czy jest sens dalej to robić? Czy jest sens robić to w taki sposób?
Przeczytałem ostatnio kolejną książkę. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.
Książka opowiada w ciekawy sposób, że ludzie popełniają dużo błędów, nie wyciągają z nich wniosków i ponownie je popełniają, np. Kolumb oraz NASA pomyliło jednostki miar, przez co mieli problemy. Pokazuje, że wiele błędów została popełniona nieświadomie albo wręcz intencja działań była dobra, ale zakończyły się katastrofą, np. Nobel wynalazł dynamit, aby nie było więcej wojen.
Nie myślimy o tym, jak nasza drobna zmiana może wpłynąć na resztę świata. Zapominamy, że świat jest skomplikowany i wszystko jest ze sobą połączone. Później dziwimy się, że mała zmiana pociągnęła łańcuch zmian i wywołała serię coraz większych katastrof (np. wybicie w Chinach wróbli (które jedzą zboże, jeżeli więc zabijemy wróble, to będzie więcej zboża dla ludzi), spowodowało to zwiększenie liczby szarańczy, które zniszczyły zboże, co spowodowało śmierć z głodu ogromnej liczby ludzi).
Powody błędnego myślenia:
Książka opowiada w ciekawy sposób, że ludzie popełniają dużo błędów, nie wyciągają z nich wniosków i ponownie je popełniają, np. Kolumb oraz NASA pomyliło jednostki miar, przez co mieli problemy. Pokazuje, że wiele błędów została popełniona nieświadomie albo wręcz intencja działań była dobra, ale zakończyły się katastrofą, np. Nobel wynalazł dynamit, aby nie było więcej wojen.
Nie myślimy o tym, jak nasza drobna zmiana może wpłynąć na resztę świata. Zapominamy, że świat jest skomplikowany i wszystko jest ze sobą połączone. Później dziwimy się, że mała zmiana pociągnęła łańcuch zmian i wywołała serię coraz większych katastrof (np. wybicie w Chinach wróbli (które jedzą zboże, jeżeli więc zabijemy wróble, to będzie więcej zboża dla ludzi), spowodowało to zwiększenie liczby szarańczy, które zniszczyły zboże, co spowodowało śmierć z głodu ogromnej liczby ludzi).
Powody błędnego myślenia:
<
ul>
Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając z powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
Metoda Kanban służy optymalizowaniu przepływu przez proces, tzn. zarządzaniu pracę w taki sposób, aby klient był maksymalnie zadowolony z naszej pracy, wykonane zadania spełniały jego oczekiwania i były dostarczane mu w odpowiednim momencie.
W celu maksymalizacji zadowolenia klienta należy zarządzać przepływem pracy, czyli obserwować i monitorować wskaźniki, mierniki, wykresy oraz statusy, które daje nam Kanban, a następnie na ich podstawie zmieniań proces oraz wychwytywać jego (w tym również chwilowe) problemy, np. zatory, wąskie gardła, starzejące się lub niechciane zadania. Wszystko to, aby zwiększać efektywność naszego procesu wytwórczego.
Głównym narzędziem do zarządzania procesem wytwórczym w metodzie Kanban jest zmienianie limitów pracy w toku. Limit pracy w toku (WIP — Work In Progress) to maksymalna liczba zadań, które mogą być jednocześnie realizowane (w ramach jednego kroku procesu, określonego typu zadania lub przez jedną osobę). Zazwyczaj limit pracy w toku przypisuje się konkretnej kolumnie (czyli etapowi procesu), np. w etapie programowania może być maksymalnie 5 zadań.
Limity pracy w toku zmuszają pracowników do podejmowania innych prac.
Przykład 1
Kolumna Programowanie ma WIP równy 2 oraz są niej 2 zadania. Programista, chcąc pracować, może wziąć zadanie: Zadanie 106 z kolumny Do przetestowania i przetestować je.
| TODO | Programowanie (2) | Do przetestowania | Testowanie (2) | Done |
| Zadanie 105
Zadanie 108 |
Zadanie 100
Zadanie 102 |
Zadanie 106 | Zadanie 98 |
Przykład 2
Kolumna Programowanie ma WIP równy 2 oraz są niej 2 zadania. Kolumna Testowanie ma WIP równy 2 oraz w niej również są 2 zadania. Programista, chcąc pracować, może spróbować pomóc komuś wykonać zadanie (pomóc osobom robiącym zadania w kolumnie Programowanie) lub pomóc przetestować komuś jakieś zadanie (pomóc osobom robiącym zadania w kolumnie Testowanie).
| TODO | Programowanie (2) | Do przetestowania | Testowanie (2) | Done |
| Zadanie 105
Zadanie 108 |
Zadanie 100
Zadanie 102 |
Zadanie 98
Zadanie 106 |
Tablica pozwala nam łatwo wychwycić problemu i spróbować je naprawić. Bardzo ważne jest, aby przedstawiała ona faktyczną sytuację. Nie chcemy przecież tracić czasu na próbę naprawienia problemu, którego nie ma. Aby uniknąć takiej sytuacji, wszyscy członkowie z zespołu muszą regularnie aktualizować statusy zadań — pracować na tablicy zadań.
Chcemy również móc zauważyć, że jakiś problem pojawia się, aby później zdecydować, czy chcemy go naprawić. Ważne jest, aby nie było pracy ukrytej, tzn. wszystko, co robi zespół, było przedstawione na tablicy. Każda praca wykonywana w ramach naszego procesu wytwórczego powinna być na tablicy. Jeżeli czegoś na tej tablicy nie ma, to nie jesteśmy w stanie tego zmierzyć, a jeżeli czegoś nie mierzymy, to nie możemy tym zarządzać oraz tego optymalizować.
Zarządzanie przepływem obejmuje zajmowanie się takimi elementami:
Narzędzia służące do zarządzania przepływem, to:
Zarządzanie przepływem ciągłe poprawianie systemu w kierunku coraz płynniejszego wykonywania pracy.
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
Za mną już połowa projektu: Poznaj metody Kanban.
W czasie jego trwania zauważyłem, że bardzo dużo czasu poświęcam na edytowanie treści i blogowanie. Postanowiłem więc, że radykalnie zmienię formę prowadzenia przeze mnie projektu. Przebudowałem listę zadań do wykonania: usunąłem zadania związane z pisaniem postów, dodawaniem lekcji do kursu mailowego, dodawanie treści do testu oraz do Anki.
Codziennie robię kolejne zadanie z listy zadań. Zadanie to zazwyczaj jeden temat dotyczący kanbana, np. reguła kanbana: Zarządzanie przepływem. W ramach tego zadania. Otwieram mój duży plik z notatkami o kanbanie i wpisuję tam notatki i hasła dotyczące danego tematu. Notatki tworzę na podstawie mojego doświadczenia oraz poznawanych treści (postów, książek oglądam filmy, słucham podcastów) skupiając się na danym zagadnieniu. Na taką naukę poświęcam około 30 minut.
Innego dnia redaguję moje notatki z przerobionego tematu. Jest to forma powtórki zdobytej wiedzy. Następnie kopiuje duży plik, wycinam z niego wszystko oprócz jednego tematu i publikuję go oraz dodaję lekcje do kursu e-mailowego. Poświęcam na to około 30 minut.
W ramach rozwijania moich zdolności kreatywnego myślenia przygotowałem listę 10 pomysłów.
Obraz główny
Ważnym pojęciem występującym w kanbanie jest praca cząstkowa, czyli praca, która jest obecnie wykonywana. Nazywa się ją pracą w toku i określa skrótem: WIP (ang. Work in Progress).
Kanban wykorzystuje do optymalizowania procesu ograniczanie pracy w toku. Zazwyczaj realizowane jest to przez określenie liczbowej wartości będąca limitem liczby zadań dla wybranego etapu procesu. Np. możemy ustalić, że w kolumnie: aktualnie robione, możemy mieć maksymalnie 5 zadań.
Ograniczanie pracy w toku ma na celu:
W kanbanie możemy ograniczać m.in.:
Sterowanie limitami to balansowanie pomiędzy szybkim dostarczaniem zadania i nieobciążonymi zasobami (np. limit WIP w danym etapie procesu jest niższy niż liczba osób pracujących w tym etapie, więc nowe zadania od razu są przez kogoś podejmowane) a wolniejszym przepływem, ale w pełni obciążonymi zasobami (zadań jest więcej niż pracowników, więc każdy ma co robić).
Kanban radzi, aby:
Kanban będzie pomagał nam optymalizować naszą pracę pod jednym warunkiem: musimy być zdyscyplinowani. Musimy na bieżąco aktualizować statusy zadań, umieszczać wszystko na tablicy (wszystkie zadania, etapy procesu, zmiany stanu zadań). Musimy wyeliminować pracę ukrytą, tzn. pracę, którą wykonujemy, ale nigdzie jej nie przedstawiamy. Taka praca zaburza nasze postrzeganie procesu za pomocą tablicy. Tablica, która nie przedstawia rzetelnie naszego procesu wytwórczego, okłamuje nas i może prowadzić do błędnych wniosków.
Limity na początku można ustalić poprzez wybranie dużej liczby, np. liczba osób w zespole + 1, a następnie regularnie próbować je zmniejszać. Zmiana limitu może odbywać się na zasadzie eksperymentów: spróbujmy zmniejszyć to o połowę i sprawdźmy, jak będzie nam się pracowało i jakie będziemy otrzymywali wyniki przez dwa tygodnie. Po takim eksperymencie możemy zostawić wypróbowywany limit, wrócić do pierwotnego albo ustalić jeszcze inny. Ważne jest, aby regularnie nimi sterować. Limity służą znalezieniu optymalnego sposobu przepływu pracy: zadowolenie klienta, przyjemność z pracy, wysoka jakość produktu, dobrze wykorzystane zasoby. Zarządzanie w kanbanie oraz sterowanie limitami ma na celu zarządzanie pracą (i procesem produkcji), a nie ludźmi.
Decyzję o zmianie limitów powinien podjąć cały zespół i powinien on go zaakceptować (nawet jeżeli ktoś się z tym nie zgadza, to i tak powinien go przestrzegać). Idealnie byłoby, gdyby zespoły pracujące w kanbanie były samozarządzalne i wszyscy członkowie brali odpowiedzialność za cały projekt (a nie tylko kierownik, szef, przełożony, etc.).
Kanban umożliwia zwizualizowanie wielu istotnych rzeczy związanych z pracą. Pozwala pokazać przede wszystkim: jaka praca (zadania) są robione, jak wygląda proces produkcji, kto się tym zajmuje oraz czy nie ma problemów z przepływem pracy.
Do narzędzi wizualizacji należą:
| Do zrobienia | Oczekujące | W trakcie | Zrobione |
| Wynieść śmieci
Pomalować ścianę Wymienić opony |
Złożyć regał | Zrobić zakupy | Zrobić obiad |
| Zatamować cieknącą rurę |
Głównym narzędziem jest tablica kanbanowa. Zawiera ona kolumny oraz wiersze.
Kolumny reprezentują konkretne etapy procesu wytwórczego. Najpopularniejsze etapy to: Do zrobienia, W trakcie pracy i Zrobione. Niektóre kolumny odpowiadają etapom, w których wykonywana jest praca (np. programowanie, W trakcie pracy), a inne są magazynami (np. Do zrobienia – magazynuje zadania, które chcemy podjąć w przyszłości).
Pierwszy wiersz określa nazwy kolumn, czyli etapów procesu. Kolejne wiersze określają przepływy zadań. Większość tablic ma tylko jeden przepływ: podstawowy. Polega on na przejściu zadań przez wszystkie kolumny (etapy procesu). Niektóre tablice mają więcej wierszy, np. wiersz na zadania pilne, wiersz na poprawę małych błędów w oprogramowaniu. Takie przepływy mają inne zasady, niż przepływ podstawowy: np. pomijają niektóre kolumny. Są one wykorzystywane w sytuacjach wyjątkowych i ich użycie powinno być bardzo limitowane (w końcu jest to wyjątkowy przepływ).
Patrząc na taką tablicę, możemy zobaczyć:
Tablica kanbanowa jest narzędziem informacyjnym oraz optymalizacyjnym.
Ważne jest, aby ta tablica odzwierciedlała rzeczywistość. Potrzebna jest duża dyscyplina zespołu, aby regularnie aktualizował status zadań.
Taka tablica może być postrzegana jako:
Wykresy występujące w kanbanie mają na celu przekazać informacje, jak wygląda przebieg pracy, pomóc przewidzieć kiedy skończymy pracę, gdzie mamy problemy w procesie, jak możemy zoptymalizować nasz proces.
Najpopularniejsze wykresy w kanbanie:
Plakaty i tablice ogłoszeniowe przekazują istotne informacje dla zespołu, np. wartości zespołu, spis dobrych praktyk, definicja ukończenia zadania, zasady jakości, zasady pracy z tablicą kanban, hasła motywacyjne, znane problemy i sposoby ich uniknięcia.
Kalendarze mogą pomóc zespołowi samoorganizować się i dostarczać wyniki swojej pracy na czas. Mogą przedstawiać terminarze: planowanych urlopów, dostępności zespołu, planów wdrożeń, ważnych wydarzeń, szkoleń, imprez.
Podstawowe zasady Kanban to:
Kanban umożliwia zwizualizowanie procesu wytwórczego, zadań, ich przepływu przez proces, problemów i stanu pracy. Wykorzystywana jest do tego tablica Kanban.
Limit pracy cząstkowej (WIP – Work In Progress) to wartość określająca, ile maksymalnie zadań może być w danym etapie procesu. Sterowanie tymi parametrami (limitów może być wiele, bo wiele może być etapów w procesie) jest głównym narzędziem do optymalizowania przepływu.
Zarządzaj pracą (a nie ludźmi) – należy obserwować przepływ zadań przez proces i reagować, gdy w którymś momencie on się blokuje.
Ustal jasne zasady pracy, określ definicje, co znaczy zadanie, jak zadania powinny przechodzić przez proces, co znaczy, że zadanie jest zakończone, co należy zrobić w poszczególnych etapach procesu.
Stwórz mechanizm umożliwiający zbieranie informacji zwrotnej, wyciągania wniosków oraz wykorzystywania ich w dalszej pracy (m.in. aktualizowanie planów, rzeczy do zrobienia).
Stwórz mechanizm usprawniania swojego procesu oraz przeprowadzania eksperymentów mających na celu wprowadzenie usprawnień. Analizuj zmiany, wyciągaj wnioski, zostawiaj i wzmacniaj pozytywne zmiany i cofaj negatywne.
Przeczytałem ostatnio kolejną książkę. W tym wpisie dzielę się informacjami, które w niej znalazłem oraz które wdrożyłem w swoim życiu. Staram się z każdej książki wdrażać minimum jedną rzecz.
Przywódca poziomu 5 jest przywódcą pozostałych poziomów (zdolny wykonawca, cenny członek zespołu, kompetentny menadżer, skuteczny przywódca) oraz jest:
Należy wybrać odpowiednich ludzi, umieścić na odpowiednich stanowiskach, usunąć zbędnych, a potem szukać co chce się razem robić. Cechy charakteru (etyka pracy, zaangażowanie, charakter, inteligencja, wyznawane zasady) są najważniejsze (ciężko je zmienić), a nie wiedza i umiejętności (łatwo je nabyć).
Pamiętaj o paradoksie Stockdale’a: Posiadaj niezachwianą wiarę w sukces bez względu na trudności i pokonuj wszelkie przeszkody.
Przystosuj proces do wrogiej rzeczywistości. Nie rób rewolucji w swojej firmie, tylko cały czas dostosuj się do otoczenia, rozwijaj się nieprzerwanie krok po kroku. Twórz atmosferę prawdy: ludzie są wysłuchani, ich głos ma znaczenie i ważna jest prawda, a nie to, kto powiedział dane zdanie.
Tworzenie atmosfery prawdy:
Odpowiedź na pytania, które pozwolą Ci zrozumieć, co powinieneś robić:
Znając swój BHAG, należy w pełni skoncentrować się na jego osiągnięciu i odrzucić inne cele.
Określ jeden jedyny wskaźnik ekonomiczny o formule: zysk przypadający na x, który systematycznie chcesz zwiększać, gdzie x jest czynnikiem mającym największy wpływ na Twój ekonomiczny motor.
Stwórz kulturę, podejmowania zdyscyplinowanego działania związanego wyłącznie z Zasadą Jeża:
Technologia jest narzędziem, a nie celem. Nie skupiaj się na niej, lecz na biznesie. Technologia ma Ci pomóc osiągnąć cele.
Stwórz proces ciągłego rozwoju (ewolucji) przedsiębiorstwa w wielkie. Miej wewnętrzne dążenie do doskonałości i bycia w zwycięskim zespole. Nie rób rewolucji, lecz poprawiaj się z dnia na dzień małymi krokami. Nie podążaj za modą. Wielkie firmy miały dwa etapy: konstruowania (zbierania wiedzy) i przełomu (przekraczania granic).
Linki oznaczone (*) są linkami afiliacyjnymi. Jeżeli uważasz, że czerpiesz korzyści z mojej pracy, to kup coś korzystając z powyższego linku. Sprawi to, że dostanę prowizję z afiliacji.
W tym poście skupiłem się głównie na Kanbanie znanym z produkcji. W kolejnych postach będę skupiał się już tylko na Kanbanie wykorzystywanym w usługach.
Kanban jest metodą sterowania produkcji, oznaczającym również system informacyjny, system planowania, rozdziału i kontroli zadań.
Głównym celem Kanbana jest organizowanie produkcji w taki sposób, aby każdy zasób produkował dokładnie tyle, ile jest obecnie potrzebne. Likwiduje on magazyny, ponieważ wszystko dostarczane i produkowane jest na czas.
Podstawowym elementem Kanbana są karty kanban (formularze). Podróżują one wraz z zadaniami / półproduktami po kolejnych stanowiskach / etapach procesu w celu stworzenia produktu końcowego.
Metodę Kanban znamy głównie jako tablicę z pionowymi kolumnami określającymi kolejne etapy procesu wytwórczego i karteczkami oznaczającymi zadania. Jest to system typu Pull (Ciągnij). Zamówienie klienta sprawia, że ostatni etap procesu dostaje sygnał, aby wysłać produkt. Przekazuje on sygnał do zrobienia produktu poprzedniemu etapowi. Ten przekazuje sygnał poprzedniemu etapowi, aby zrobił półprodukty. Sygnały przekazywane są tak aż do pierwszego etapu, który zaczyna gromadzić surowce i przekazywać drugiemu etapowi, a ten robi półprodukt i przekazuje dalej.
Kanban w skupia się na:
Tablica może wyglądać tak:
|
TODO |
DOING |
DONE |
Główne cele:
Celami metody Kanban jest sytuacja:
Cześć, zapraszam Cię do zapisania się na mini kurs: Poznaj metodę Kanban. W marcu 2020 roku zdecydowałem się, że chcę poprawić swoje umiejętności zarządzania pracą i zadaniami. Wziąłem więc książki do ręki i komputer, a potem codziennie przez 30 dni pracowałem z nimi.
W ramach mojej nauki napisałem posty na blogu oraz przygotowałem kilka testów, które pomagają zapamiętać zdobywaną wiedzę. Wszystkie te teksty i posty zebrałem w jednym miejscu. W prezentowanym Tobie mini kursie: Poznaj metodę Kanban.
Cześć, zapraszam Cię do zapisania się na mini kurs: Poznaj zasady SOLID i OOP. W lutym 2020 roku zdecydowałem się, że chcę poprawić swoje umiejętności programowania. Wziąłem więc książki do ręki i komputer, a potem codziennie przez 30 dni pracowałem z nimi.
W ramach mojej nauki napisałem posty na blogu oraz przygotowałem kilka testów, które pomagają zapamiętać zdobywaną wiedzę. Wszystkie te testy i posty zebrałem w jednym miejscu. W prezentowanym Tobie mini kursie: Poznaj zasady SOLID i OOP.
Rozpoczynam dziś kolejny mini projekt. Codziennie (oprócz niedziel) przez najbliższy miesiąc będę poświęcał na ten projekt 1 godzinę. Jego celem jest poprawienie swojej znajomości metody Kanban, czyli metody zarządzania pracą, którą bardzo lubię ze względu na jej dużą uniwersalność.
Słyszałem, że wystarczy przez 3 miesiące poświęcać danej tematyce 20 minut dziennie, czyli poświęcić 90 * 20 min. = 1800 minut, czyli 30 godzin, aby zostać zaawansowanym amatorem. Ja wolałem przeznaczyć po jednej godzinie w jednym miesiącu, aby rozwinąć swoje umiejętności. W marcu poświęcę na ten projekt 24 godziny.
Wypisałem zadania, które mam wykonać w ramach tego projektu oraz przydzieliłem im priorytety. Skorzystałem z metody MoSCoW (opisanej m.in. tutaj: https://kierownikprojektu.com/2016/09/05/jak-okreslic-co-jest-wazne-moscow/). Won’ty (Would have) potraktowałem jako coś, co byłoby fajnie zrobić, jeżeli wszystko inne zostanie zrobione, a zostanie mi jeszcze na to czas.
Moimi najważniejszymi zadaniami jest poznać metodę Kanban, przećwiczyć ją w praktyce, zrobić z niej testy oraz wpisać najważniejsze rzeczy do mojego systemu wiedzy na całe życie (Anki).
Jeżeli będę miał odpowiednio dużo czasu, to będę pisał posty o metodzie Kanban.
W ramach tego priorytetu zaplanowałem zrobienie kursu e-mail.
Jeżeli niespodziewanie zostanie mi jeszcze trochę czasu, to… nie planowałem żadnych zadań o tym priorytecie.
Mój projekt rozpisałem w niezawodnym Excelu i wygląda następująco:
Do usłyszenia!
Zakończyłem mój mini projekt: Poznaj zasady SOLID i OOP. W tym wpisie zbieram je wszystkie:
Każda klasa powinna mieć tylko jedną odpowiedzialność (czyli tylko jeden powód do modyfikacji klasy) – jeden cel istnienia.
Wszystkie klasy powinny być otwarte na rozszerzenia, ale zamknięte na modyfikacje.
Oprogramowanie powinno dobrze działać, gdy w miejsce klasy bazowej podstawimy jej którąkolwiek klasę potomną.
Wiele dedykowanych i małych interfejsów jest lepsze niż jeden ogólny.
Wysokopoziomowe moduły nie powinny zależeć od modułów niskopoziomowych, lecz zależność powinna wynikać z abstrakcji.
Hermetyzacja polega na ukryciu szczegółów implementacji. Obiekty przedstawiają publiczny interfejs, który mogą wywoływać inne obiekty. Obiekt może zmieniać tylko swój stan. Nikt inny nie może tego robić.
Mechanizm dający możliwość tworzenia wyspecjalizowanych obiektów na podstawie obiektów ogólniejszych. Pozwala to współdzielić funkcjonalności. Obiekt wyspecjalizowany może wykorzystywać część definicji obiektu ogólniejszego i rozszerzać go lub zmieniać.
Mechanizm umożliwiający traktowanie różnych obiektów w jeden sposób dziedziczących tę samą klasę.
Obiekty są modelami abstrakcyjnych bytów, które wykonują powierzone im zadania bez zdradzania, jak te działania są realizowane. Przedstawiają one uproszczenie danego zagadnienia.
Twórz rozwiązanie w sposób jak najprostszy.
Rozmawiaj tylko z bliskimi przyjaciółmi.
Nie powtarzaj tego samego rozwiązania.
Wszystkie linie kodu w metodzie powinny mieć ten sam poziom abstrakcji. Nie można mieszać niskopoziomowych i wysokopoziomowych detali w jednej metodzie.
Lepiej korzystać jest z kompozycji (klasa A używa klasy B) zamiast dziedziczenia po klasie.
Ukrywaj zmieniające się rzeczy pod stabilnym interfejsem.
Dzisiaj zakończyłem mini projekt: Poznaj Zasady SOLID i OOP. Pora zatem na podsumowanie i trochę przemyśleń.
Poznanie zasad SOLID i OOP — cel został osiągnięty. Świadczą o tym napisane posty:
Poznałem kilka zasad, przypomniałem sobie już mi znane, zacząłem zwracać większą uwagę na jakość kodu i wykorzystanie w praktyce tych zasad.
Projekt składa się z trzech elementów (wg teorii trójką projektu): czas, pieniądze i zakres. Omawiam je poniżej.
Budżet projektu był 0 zł (oprócz kosztu prądu) i taki udało się zachować. Materiały, z których skorzystałem, były darmowe lub kupione przeze mnie już kiedyś.
Planowałem wykorzystać 28 godzin mojego czasu wolnego. Nie policzyłem, ile dokładnie czasu poświęciłem na ten projekt, szacuję, że jest to około 28 godzin.
Projekt realizowałem przez 28 dni (cały luty minus jeden dzień wolnego od projektu). Nie robiłem go jednak codziennie. Zdarzyły mi się w tym miesiącu kilkudniowe wyjazdy oraz czasami po prostu miałem dość tego projektu.
Stan zadań wygląda następująco:
|
MOSCOW |
L. zadań |
L. zrobionych zadań |
L. zadań do zrobienia |
|
Must |
38 |
38 |
0 |
|
Should |
21 |
21 |
0 |
|
Could |
24 |
24 |
0 |
|
Won’t |
0 |
0 |
0 |
|
Razem |
83 |
83 |
0 |
Zrobiłem wszystkie zadania! W czasie projektu zmieniłem jednak lekko plan i usunąłem 3 zadania typu should (były to zadania z napisaniem posta i zrobienia lekcji przy temacie ćwiczenia w praktyce danego zagadnienia — uznałem to za zbędne).
Muszę przyznać, że nie zawsze robiłem dany temat w 1 godzinę. Czasem robiłem go szybciej, a czasem dłużej.
Jestem zadowolony z tego projektu. Przypomniałem sobie kilka rzeczy, zrobiłem Kata (i chyba będę je robił regularnie). Rozpocząłem tworzenie bloga w języku angielskim. Zacząłem gromadzić swoją wiedzę w systemie umożliwiającym zapamiętywanie jej na całe życie (Anki). A jaka jest Wasza ocena tego projektu?
Za najważniejsze osiągnięcia związane z tym projektem uważam:
Przemyślenia
W kolejnym mini projekcie będę uczył się metody zarządzania pracą — Kanban.
W kolejnych miesiącach będę na przemian rozwijał się w następujących tematach:
Projekt zakończony. Pora na głęboki oddech, chwilę wytchnienia. Jutro robię sobie dzień wolny, a w poniedziałek ruszam z nowym projektem. Zapraszam do śledzenia moich poczynań!